Hurts - Happiness

Met glamour flirtende arbeidersjongens, ik ben er namelijk mee opgegroeid: denk aan 'Penthouse and Pavement' van Heaven 17(uit 1981) en vooral aan 'The Lexicon of Love' van ABC(uit 1982), twee epen waar ik onverminderd dol op ben.

Wat de electropoppers van vandaag ontbeerden was die o zo essentiële dramafactor, bedacht ik me weleens. Er werden haren omhooggekamd, er werden fluorescerende petjes opgezet en werd geluld over vintage synthesizers, maar waar waren het epische verdriet, de hartverscheurende ellende en de dandyeske getormenteerdheid?

Bij Hurts, dus! 'Met Hurts heeft de synthpoprevival zijn eerste drama queens én zijn eerste poster boys,' noteerde ik vorig jaar in mijn dagboek, toen ze de barokke topsingle 'Wonderful Life'uitbrachten, die zich ergens tussen 'Vienna' van Ultravoxen 'Show Me' van ABC ophield. Ik hoopte vurig op méér, maar hun debuut 'Happiness'is geen meesterwerk geworden.

Naast 'Wonderful Life' staat er ook de goeie uptemposingle 'Better Than Love'op, waarop de voltallige dansvloer van de homoclub zich nú de singlets van de zweterige torso's mag rukken - en dat bedoel ik als een compliment. Maar terwijl het drama in het al wat mindere, maar nog degelijke duo 'Blood, Tears & Gold'en 'Devotion'(met Kylie Minogue) in ere wordt gehouden, ontaardt het in de dunne rest van 'Happiness' tot potsierlijke pathos.

Waarop de Mary J. Bligein me beveelt: 'No more drama.'

Voorbeluisteren via:

• Hurts
• MySpace: Hurts