Micah P. Hinson - Micah P. Hinson and the Pioneer Saboteurs

Want deze geadopteerde Texaan wéét dat hij goed is, maar ook dat hij geen licht verteerbare hap serveert: tweemaal de nagel op de kop! Hinson, voor wie muziek een ontsnappingsroute bood uit de goot en de lik, heeft met zijn ambitieuze americana zelden voor de weg van de minste weerstand gekozen. Maar nooit woog de eerzucht zo zwaar als op deze plaat, en nooit was het resultaat zo weerbarstig.

Want deze geadopteerde Texaan wéét dat hij goed is, maar ook dat hij geen licht verteerbare hap serveert: tweemaal de nagel op de kop!

Hinson, voor wie muziek een ontsnappingsroute bood uit de goot en de lik, heeft met zijn ambitieuze americana zelden voor de weg van de minste weerstand gekozen. Maar nooit woog de eerzucht zo zwaar als op deze plaat, en nooit was het resultaat zo weerbarstig.

Jazeker, Hinson en zijn begeleiders - die wisselende groep krijgt met elke release een nieuwe naam, nu dus Pioneer Saboteurs- houden het een paar keer eenvoudig: een akoestische gitaar is voldoende om 'Take Off That Dress for Me'te stutten; in 'Seven Horses Seen'mogen er ook wat sobere strijkers en spaarzaam banjogetokkel bij, maar helderheid blijft het ordewoord.

In schril contrast daarmee: de twaalf minuten durende instrumentale afsluiter 'The Returning', waarvan het eerste deel geheel uit noiseopgetrokken is (zo zou Sonic Youthgeklonken hebben als ze in het diepe zuiden van de VS waren ontstaan), noisedie na een minuut of zeven plots plaats maakt voor het statige samenspel van een strijkkwartet, een duidelijke echo (the returning,hebt u hem?) van de instrumentale opener 'A Call to Arms'.

Een derde groep songs valt te kwalificeren als zwartgallige, majestueuze kamerfolk ('The Striking before the Storm', 'The Letter at Twin Wrecks'), enigszins te vergelijken met het recente werk van Willard Grant Conspiracy. Leuk tussendoortje: '2's and 3's', waarin Hinson vermetel de ruif van Ennio Morriconeplundert.

Misschien schieten Hinsons nieuwe composities net iets te veel kanten uit, en één keer ('The Cross That Stole This Heart Away') lijkt hij gewoon niet te weten wat hij wil. Maar dat neemt niets weg van onze conclusie: na de weinig overtuigende coverplaat 'All Dressed up and Smelling of Strangers' is ons geloof in de man weer helemaal hersteld. Are you brave?

Voorbeluisteren via:

• Micah P. Hinson
• MySpace: Micah P. Hinson