Ariel Pink's Haunted Graffiti - Before Today

Van no wave funk ('Hot Body Rub') naar liftmuziek ('Reminiscences') langs ADHD-progpop ('Little Wig'), aalgladde softrock ('Can't Hear My Eyes') en al even cheesy grungegitaren ('Butt-House Blondies').

Onderweg vangen we flarden Joy Divisionen Bowieop, maar ook Hall & Oatesen Alan Parsons Project. Pink citeert de Beatlesin 'L'estat'('She loves you / Yeah yeah'), en de baslijn die in internethitje 'Round and Round'een megatastisch stadionrefrein verzoent met telefoongerinkel en Pinback-gefluister stamt rechtstreeks af van 'Billie Jean'. Duizelt het u ook al?

Wij moesten in elk geval even naar adem happen toen we 'Before Today' voor het eerst hoorden. Was dit dezelfde Ariel Pink als de weirde Los Angeleno die al meer dan tien jaar vanuit zijn slaapkamer een niet-aflatende stroom liedjes de wereld instuurde, zo diep begraven onder de ruis dat alleen indienerds hoorden hoe catchy ze wel waren? Ja dus.

Pink versierde - geholpen door zijn recente status als peetvader van de chillwave - een contract bij een respectabel indielabel en een echt goeie band (in plaats van een imaginaire), beperkte de weirdness tot een occasionele tarzankreet, en gaf de ruisknop een flinke ruk naar links.

Zo wordt de heerlijke poppiness van nieuwe nummers als 'Beverly Kills'(witte discosoul), 'Bright Lit Blue Skies'(een obscure garageparel uit 1966 in een hemelsblauwe psychpopoutfit) en 'Fright Night (Nevermore)'(kiwipop à la The Chillsen Able Tasmans) nergens aan het oor onttrokken. Integendeel: de nostalgische lofi-mist die blijft hangen blijkt het perfecte bindmiddel voor al die wild uiteenlopende stijlen.

'I've had opportunities / I missed them all,'klinkt het in 'Little Wig'. Die periode lijkt nu voorgoed voorbij: die nieuwe bright lit blue skies zijn Ariel Pink van harte gegund.

Voorbeluisteren via:

• MySpace: Ariel Pink