
Toptracks:
- Slippery When Wet
- Crossed Wires
Misschien de volgende keer?' Helaas, die kroon blijft op 'No Ghost'onaangeroerd. Maar: intussen zijn we ervan overtuigd dat het een kwestie van (meestal) niet willen is. Want áls The Acorn het probeert, zoals in de slotsong 'Kindling to Cremation', is het resultaat fabuleus.
'Glory Hope Mountain' was een conceptalbum rond het bewogen leven van de Hondurese moeder van zanger Rolf Klausener, inclusief een onderlaagje Hondurese muziek. Geen concept op 'No Ghost'. En nog belangrijker: de songs zijn door de band genomen een stuk steviger, naar verluidt een gevolg van meer dan twee jaar bijna onafgebroken touren.
Opener 'Cobbled from Dust'(snedige folkrock met gitaren als stoorzenders) zet meteen de toon. Ook in de titeltrack zijn de gitaren aangescherpt, 'Bobcat Gold Wraith'is nog wilder, en het scheurende (door een opvallende bas gestutte en wellicht niet toevallig door bassist Jeff Debuttegezongen) 'Crossed Wires'bruist van energie.
Aan de andere kant van het spectrum vinden we het aan de jonge Neil Young schatplichtige 'On the Line'en de uitgepuurde fingerpickings van 'Slippery When Wet' (wees gerust: heeft niets met de gelijknamige Bon Jovi-schijf te maken). En in het midden van het bed ligt één van de mooiste songs: 'Restoration', dat zo op 'Naked' had gekund, het onderschatte meesterwerk van Talking Heads.
'No Ghost': een fijn plaatje van de enige eikels op deze aardkloot die wij een warm hart toedragen.





















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



0 reacties
reageer ookReageer ook