Jamie Lidell - Compass

Dat resulteerde eerder in het geweldige 'Raw Digits' (van Super_Collider, zijn duo met Cristian Vogel) en 'Multiply', een ronduit fantastische plaat die wij vijf jaar later nog geregeld in één swingende ruk uitzitten.

Van 'Jim' uit 2008 onthouden we alleen dit: te veel nostalgie, te weinig 'Muddlin' Gear' (zoals zijn eerste langspeler heet).

Maar zie: op 'Compass' slaat de slinger weer de goeie richting uit. Zwelgen de eerste drie songs nog volop in ('t moet gezegd: érgaanstekelijke) nu soul, dan is nummer vier boenk erop: 'I Wanna Be Your Telephone', drieënhalve minuut muddlin' gear met een perfecte ongeintekst ('Always in your pocket / Never far away').

Ook single 'Enough's Enough' (een oorwurm van heb ik jou daar) en 'The Ring'(stampende blues met een scheut P-funk) tonen Lidell op zijn best: zonnig én bewolkt, swingend én hinkstapspringerig, pop met een hoek af.

Vooral Beck druktzijn stempel op 'Compass'. Aangestoken door diens Record Club in LA (waarvoor hij op diens uitnodiging jamde met Feist, Wilco en drummer James Gadson) dook Lidell in Canada terug de studio in met producent Chris Taylor (van Grizzly Bear).

Het kost weinig moeite om de hand van Beck te herkennen in songs als 'The Ring'(wigger-funk van de bovenste plank), 'You Are Waking'(opzwepende dramrock met een emmer fuzz) en 'Big Drift'(Becks 'Broken Drum' met rouwranden).

En denk bij 'Coma Chameleon',geschreven door Beck zelve, de stem van die laatste en u moet ons gelijk geven: had zo op 'Guero' gekund. De titeltrack, veruit de meligste brok, slikken we dankzij Lidells stem al te graag door.

Wij kennen geen andere zanger die achtereenvolgens klinkt als een verkouden misthoorn, een rasp waarover een pap van glijmiddel en honing werd uitgesmeerd, en een zwaarlijvige neger zonder neusschot.

Met Lidell takelt 'Compass' zichzelf uit de geul waarin hij met 'Jim' was vastgereden. Good job, Jim.

Voorbeluisteren via:

Jamie Lidell speelt op donderdag 8 juli op Les Ardentes in Luik.

• Jamie Lidell
• MySpace: Jamie Lidell