
Toptracks:
- Bellbottoms
- Chicken Dog
Hij had een punt: grunge was overal en mikte op vele dingen, maar niet op de heupen. Toch was er toen ook een groep die de Roll – de seks, zo u wil – wél de spelverdeler van hun sound maakte.
We hebben het over The Jon Spencer Blues Explosion. Jon Spenceris een man met een missie, al sinds hij in de jaren tachtig aan het hoofd stond van de even geweldige als onbeluisterbare noiseformatie Pussy Galore. Die coverde op een blauwe maandag de hele 'Exile on Main St.' (naar het schijnt onbeluisterbaar), om de in miljoenen zwemmende Rolling Stoneseen neus te zetten.
Ze deden een legioen van seks verstoken straight edgers schuimbekken van woede door één van hun nummers doodleuk 'Fuck Ian MacKaye' te noemen. En ze maakten, door Willie Dixons 'Little Red Rooster' om te dopen tot 'Eric Clapton Must Die', duidelijk dat volgevreten bleekscheten met hun in Armani-jasjes gestoken poten van de blues moesten afblijven.
Die gedachte lag ook aan de basis van The Blues Explosion: lang voor er sprake was van The White Stripes en The Black Keystrokken ze blues en rock-'n-roll naar zich toe, om ze vervolgens door te spelen aan de punks. The Blues Explosion is dus, net als zijn voorganger, een groep met een manifest.
Dat ze desalniettemin pretentieloze en meedogenloos swingende muziek maken, kunt u afleiden uit deze 'Dirty Shirt Rock 'n Roll', die hun eerste tien jaar in kaart brengt. We stellen voor dat u, net als wij indertijd, begint bij 'Bellbottoms'uit hun meesterwerk 'Orange' (uit '94, Keith!), een song die u alles vertelt wat u moet weten over het podiumbeest Spencer (een kleine Elvis: check zijn oneindig coole parlando op 2'05''), het drumbeest Russel Siminsen het gitaarwonder Mr.Judah Bauer.
Dichter bij seks kwamen wij in die dagen niet. In 'Chicken Dog'wordt de microfoon doorgegeven aan Rufus Thomas, de man die uw grootouders indertijd de funky chicken leerde dansen. De zompige deltablues van 'Shake 'Em On Down'komt uit 'A Ass Pocket Of Whiskey', een plaat uit '96 met en van R.L. Burnside, toen stokoud en inmiddels overleden, die ze uit de Mississippi hadden opgevist.
Op 'Magical Colors'(uit 'Acme', 1998) zijn ze op hun hitgevoeligst, en 'Fuck Shit Up'(net als 'Chicken Dog'uit de brute rockplaat 'Now I Got Worry, '96), is zowat het meest compromisloze dat ze ooit op band gezet hebben. Tussen die twee uitersten in beweegt zich, met een pelvis die alle kanten uitschiet, het oeuvre van The Jon Spencer Blues Explosion voort, een oeuvre dat ons bij deze hernieuwde kennismaking opnieuw compleet overrompelt. Blues Explosion!
The Jon Spencer Blues Explosion speelt op zondag 11 juli op Cactus Festival in Brugge.





















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



1 reactie
reageer ookluke batarang
Woensdag 19 mei 2010 - 15u50
Als ik het me goed herinner werd JSBX destijds compleet genegeerd door Humo, ondanks het feit dat ze 3x in de Democrazy in Gent speelden. 't Is trouwens niet de JSBX die op Cactus staan maar Heavy Trash!
Reageer ook