Erykah Badu - New Amerykah Part Two: Return of the Ankh

Vorige maand wandelde ze voor de clip bij single 'Window Seat' door Dallas, naar de plek waar John F. Kennedy in 1963 vermoord werd: onderweg ontdoet ze zich langzaam van al haar kleding, op de plek van de misdaad valt ze voor dood neer.

Grote controverse bleef uit - ze riskeert alleen 500 dollar boete wegens het verstoren van de openbare orde. Wij hebben bij de clip vooral naar haar naakte bovenrug zitten turen (echt waar!) om de tekst te lezen die daar in kapitalen stond geschreven (of als ze totaal kierewiet is: getatoeëerd): 'EVOLVING'.

Inderdaad, dat woord vat de carrière mooi samen van de zangeres die eind jaren negentig het te vaak afgelikte genre van de nu soul geloofwaardigheid schonk.

Twee jaar geleden leidde die evolutie tot het op heftige beats en digitale klanken huppelende 'New Amerykah Part One (4th World War)'. Op opvolger 'New Amerykah Part Two: Return of the Ankh' - in wat uiteindelijk een trilogie moet worden - keert Badu terug naar het analoge geluid van haar eerste platen, al heeft de smeuïge, zinnelijke mix van R&B, soul en funk dit keer een psychedelisch kantje.

Dat culmineert in de tien minuten durende, heerlijk zweverige slotsong 'Out My Mind, Just in Time' , en ook 'Fall in Love (Your Funeral)' heeft het effect van een sneetje spacecake. Maar ze heeft evenzeer een handvol snedige songs in petto, met scherpe grooves en positieve vibes ('Turn Me Away (Get MuNNY)' , 'Window Seat', '20 Feet Tall' ).

Ook inhoudelijk verschilt 'Part Two' van zijn voorganger. De puntige politieke commentaar is verschwunden, in plaats daarvan analyseert Badu met haar zijdezachte stem - af en toe mierzoet als een puberend meisje, meestal droogjes en met de levenswijsheid van een bijna-veertiger - wat we doen en laten in de naam van luuuuv, de brandstof, zo benadrukt ze, waarop een mensenleven draait. En dat is véél interessanter dan een full monty waarvan niet eens iets te zien is.

Voorbeluisteren via:

• Eryjah Badu
• MySpace: Erykah Badu