Toptracks:
- Ballad Of Two Raindrops
- Headphones
Elliott Smith is alweer een hele tijd dood, en nu we ook van Mark Linkous geen platen meer moeten verwachten en Badly Drawn Boy zijn tijd verprutst met weinig gedefinieerde soundtracks, is The Bear That Wasn't een uitstekend alternatief.
Aan Badly Drawn Boy doet Verresen ons het meest denken. In de tussenmelodieën, in de halve aanzetten waaruit anderen zonder nadenken nóg een nummer zouden hebben gepuurd, in de klankkleur van zijn stem, en in de na lang uitstel prijsgegeven refreinen die duidelijk maken dat hij goed weet dat hij het lekkerste voor het laatst moet bewaren.
De titels zijn vaak al een verhaal op zich, en wat er vervolgens muzikaal en tekstueel wordt aangehangen voldoet altijd aan de verwachtingen. 'The Little Witch and the Brave Boy Are Going to Venus', 'The Exciting Adventures of a Bad Bet, a Bad Alliteration and Mister Consequence', 'We've Come Bearing Gifts' en onze favoriet: 'Ballad of Two Raindrops'.
Vooral in de dosering en het op de juiste plaats inschakelen van de juiste mensen en instrumenten toont Verresen zich een jonge meester. Nergens hadden de backings van zijn zus of de slaapkamercello beter gepast dan in het zacht aanzwellende 'Headphones'; nergens hadden de zuinige, met half dichtgeknepen lippen bespeelde blazers beter gediend dan in 'Winterwandering'; en nergens hadden ze meer loos mogen gaan dan in 'Your Huckleberry Friend'.
'The Bear That Wasn't had songs, een sterke stem, en het zangeresje dat er voor de gelegenheid bij was, was heel lief,' schreef Humo na zijn doortocht op de preselectie van Humo's Rock Rally 2008.
Waarom hij in de halve finale bleef steken, is ons twee jaar later een raadsel. Hij moet er met rasse schreden op vooruitgegaan zijn, want wat-ie op 'And So It Is Morning Dew' laat horen is topklasse. Haal 'm - de plaat, niet de man - in huis!
Voorbeluisteren via: 
0 reacties
reageer ookReageer ook