Gorillaz - Plastic Beach

cd-reviews Woensdag 17 maart 2010 - 09u05, door (fvd)

If hooks could kill, dan hadden wij u deze recensie moeten doorseinen vanuit het graf. Op 'Plastic Beach', de derde Gorillaz, gooit chief Damon Albarn alle registers open. Dat zorgt voor een ontdekkingstocht die opmerkelijk verder en hoger reikt dan op de vorige twee platen.

6387_catalogue_10932_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Toptracks:

  • Stylo
  • Cloud of Unknowing
  • Some Kind of Nature

Begin met 'Rhinestone Eyes', het soort catchy song waarvoor Gorillaz ooit werd uitgevonden, en het überslicke 'Welcome to the World of the Plastic Beach', met een perfect gecaste Snoop Dogg, in wiens mond 'beach' toch altijd een beetje klinkt als 'bitch' - kan ook aan ons liggen. Single 'Stylo' is al lang goed bevonden, met dank aan Mos Def en Bobby Womack, die komt bewijzen dat er leven is na het pensioen.

Naar verluidt werd hij in de studio door Albarn gevraagd 'te zingen over om het even wat in hem opkwam'. Het werd iets over een vliegende vis, maar het klinkt geweldig.

Opnieuw Womack preekt in het bloedmooie en akelig intense 'Cloud of Unknowing' de gospel, terwijl Mark E. Smith (The Fall) in 'Glitter Freeze' in welgeteld vier zinnen en één angstaanjagende lach al zijn duivels ontbindt: sterk.

Albarn blijkt meer en meer een diplomaat hors catégorie, nu hij er zelfs in geslaagd is ook Lou Reed uit zijn grot te lokken voor een cameo. Mét resultaat: Reed tilt 'Some Kind of Nature', op zich een vrij doordeweekse deun, moeiteloos op tot een hoogtepunt. En niet eens door een gebrek aan concurrentie.

Eigenlijk staan er slechts twee stuks restafval op 'Plastic Beach': ergerlijke genre-oefeningen 'White Flag' en 'Sweepstakes'. Klein gebrek, geen bezwaar: twee missers op zestien blijft goed geschoten.

Pas na drie luisterbeurten beseffen we plots dat 'Plastic Beach' ook een boodschap heeft, die we gemakshalve kunnen samenvatten als: pas op voor de ecologische holocaust. Ons advies: koop deze plaat voor de muziek, en zet daarna 'An Inconvenient Truth' nog eens op.

 

Voorbeluisteren via: Gorillaz - Plastic Beach

2 reacties

reageer ook 

Woensdag 17 maart 2010 - 16u24

Peter

Ongelooflijk straf plaatje. Een trip die je gewoon moet uitzitten. De eerste beluistering is aanpassen aan het toch wel nieuwe geluid, daarna gaat het bij elke repeat crescendo. Gorillaz flikken het em weer, òòk op White Flag en Sweepstakes. Fvd zal even een sigaretje gaan roken zijn toen deze door de boxen schalden. Voor de rest kan ik me helemaal vinden in de review.

 

Woensdag 17 maart 2010 - 14u34

ziejesterre

Puik plaatje, goede recentie! Maar aan het einde slaat (fvd) de bal mis. 'White Flag' en 'Sweepstakes' zijn namelijk meesterwerkjes. Heerlijke waanzin in de stijl van Evil Superstars en Frank Zappa. De Hypnotic Brass Band en The National Orchestra For Arabic Music zijn geen voor de hand liggende keuzes, maar de bedoeling van Albarn was dan ook om een wereldwijde collage van de moderne wereld te scheppen, en daar is hij glansrijk in geslaagd. In de roos geschoten. Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews