Blood Red Shoes - Fire Like This

Een kleine meid met een gitaar die het op een scheuren zet in de beste traditie van PJ Harvey (ten tijde van 'Dry' en 'Rid of Me') en Kat Bjelland (van Babes in Toyland, de hardste vrouwelijke grungegroep): in 2008 geleden was het, tussen alle Amy's en Lily's en Duffy's, een aangename herinnering aan de grrrl power. Bevatte hun debuut 'Box of Secrets' destijds enkele geweldige riffs, dan staan er op opvolger 'Fire Like This' enkele geweldige songs. Of hoe twee jaar spelen van Blood Red Shoes betere songschrijvers heeft gemaakt.

De boze neogrunge heeft plaatsgemaakt voor fervente, kleurrijke powerpop. Openers 'Don't Ask', 'Light It Up' en 'It Is Happening Again' zijn bubblegum-songs zoals we die graag horen: rechttoe-rechtaan, springerig en heerlijk nonsensicaal - let vooral op de hey-hey-heys in het refrein van 'Light It Up'. Minder geslaagd is nummer vier, de ballad 'When We Wake' (vingeroefening), en ook bij de volgende nummers - véél te brave middle of the road - verslapte onze aandacht danig. Uitzondering is nummer zeven: het gemene, stuwende 'Heartsink', een vette knipoog naar dé energiestoot van hun eerste plaat, 'I Wish I Was Someone Better'. En afsluiten doen Laura-Mary en Steven met een absoluut prijsbeest: 'Colours Fade', een zeven minuten durend epos waarvan de intro lonkt naar iets vroegs van Hole en dat zich via verdubbelende stemmen en tempoversnellingen ontvouwt tot een stadionrocker à la Muse.

Eerlijk is eerlijk: de poëzie van PJ heeft Laura-Mary Carter niet, en de schaamteloosheid van Kat Bjelland mist ze evenzeer. Maar hey, de eerste leeft ondertussen als een kluizenares, de tweede is aan haar zoveelste rehabkuur toe, dus zo slecht ziet er nog niet uit voor Blood Red Shoes. Na de riffs en de songs de volgende keer dan maar de anthems, Laura?

(Blood Red Shoes speelt op maandag 15 maart in de AB in Brussel.)

• Blood Red Shoes
• MySpace: Blood Red Shoes