Toptracks:
- The Splendour
- Bohemian Forest
Black noise betekent zoveel als de stilte voor de storm. In de seconden voor een grote natuurramp valt in de omgeving zogenoemde gekleurde ruis waar te nemen, het geluid van de aarde die haar adem inhoudt om vervolgens met dodelijke kracht toe te slaan. Zoals die keer in 1816 dat een aardverschuiving een heel dorp in de Zwitserse Alpen van de kaart veegde.
Toen Hendrik Weber (Pantha du Prince is zijn nom de plume) en zijn makkers Joachim Schütz en Stephan Abry tijdens een field recording-sessie op diezelfde plek op een mysterieuze berg vlakbij hun bungalow stootten, bleek dat een puinhoop, samengesteld uit de resten van het betreffende dorp.
De dromerige techneut Weber propte zijn klankentapper vol sinistere omgevingsgeluiden, voegde er nog wat geklop en gekletter van zelfgemaakte instrumenten aan toe, en bricoleerde er elf heerlijk subtiele technotracks mee. Die glijden door dezelfde ijle luchtlagen als die van The Sight Below, Tim Hecker of Monolake, en zijn dan ook eerder weemoedig dan bangelijk - al hangt dat ook een beetje van uw eigen schrikfactor af. Met voornoemd drietal heeft Weber alleszins zijn zin voor detail gemeen: elke sample zit exact waar-ie moet zitten.
Op kamervolume lijken zowel de opener 'Lay in a Shimmer' als toptrack 'The Splendour' hoogstens uit gepruttel, gegrom en geborrel te bestaan. Maar laat ze door uw autospeakers of koptelefoon loeien en u hoort minisymfonieën van geciseleerde clicks & cuts en een assortiment rinkelende belletjes die met chirurgische precisie in elkaar gepuzzeld werden.
'Bohemian Forest' flonkert als een mobile van ijskristallen die van een ondergesneeuwde tak in een donker bos bungelt, maar ontpopt zich gaandeweg tot een felle sneeuwstorm. 'Stick to My Side', een joint venture tussen Weber en Noah 'Panda Bear' Lennox van Animal Collective, is psychedelische velcrotechno: kleeft aan de ribben, ook lang nadat de laatste noot is uitgestorven.
En net als zijn Zweedse collega The Field, die een hele song ophing aan een microsample uit 'Hello' van Lionel Richie, parasiteert afsluiter 'Es Schneit' op de glazige gitaarintro van 'Hilary' van postpunker The Durutti Column: 't is geen recycling maar upcycling, en daar zijn wij toevallig behoorlijk vóór.
'Es Schneit': het geldt voor de hele 'Black Noise'. Ganz tief, zelfs.
Voorbeluisteren via: 
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
1 reactie
reageer ookFabian
Donderdag 1 juli 2010 - 17u04
Bescheiden meesterwerkje! Van de feeërieke sfeer die opener Lay In a Shimmmer opwekt tot de repetitieve, dreunende maar o zo effectieve baslijn van Behind the Stars (die ijlende vocals!). De leuke ritmisch gebruikte samples (zijn dat pingpongballetjes? Is dat een glas dat breekt?) komen het best tot hun recht in The Splendour maar zijn over de hele plaat op hun plaats. Geen enkel slecht nummer te bespeuren! Hendrik Weber is een tovenaar.
Reageer ook