Toptracks:
- Take Care
En op 'Teen Dream' komt ze nog krachtiger en genuanceerder uit de hoek dan op voorganger 'Devotion', en een stuk warmer bovendien: waar Victoria vroeger vergeleken werd met ijskoningin Nico, duikt nu de naam van Stevie Nicks (van Fleetwood Mac) opvallend vaak op als referentiepunt. U ként die stem van haar trouwens, zelfs al hebt u nog nooit een song van dit duo gehoord: ze zong de backingvocals op 'Two Weeks' van Grizzly Bear.
De sterren lijken gunstig te staan voor Legrand (zang, keyboards) en Alex Scally (al de rest). Na alle blogosfeer-speculaties over hun Grote Doorbraak in 2010 waren de verwachtingen voor 'Teen Dream' hooggespannen. De band was binnengehaald bij het befaamde Subpop-label (The Shins, Iron In Wine, Low, Tiny Vipers) en mocht een maand lang een beroep doen op producer Chris Coady (bekend van zijn werk met de Yeah Yeah Yeahs, TV on the Radio en Grizzly Bear). Samen sloten ze zich op in een ontwijde kerk om een groots geluid te creëren zonder de Beach House-feel om zeep te helpen. Ze kwamen naar buiten met duidelijker afgelijnde songs waarin - veel meer dan voorheen - heuse refreinen en strofen opwellen, cimbalensalvo's voor subtiele climaxen zorgen en de ritmebox (iets) snellere ritmes spuwt.
Heel af en toe loopt een song ('10 Mile Stereo', om 'm niet te noemen) wat averij op door die more is more-aanpak, maar verder klinkt het resultaat geweldig, én verrassend gevarieerd. Het begin van 'Lover of Mine' glinstert van de koele Kraftwerk-synths; uitschieter 'Take Care' rust op een klavecimbel en een trieste piano; in 'Real Love' schittert een bevroren golf Slowdive-pracht. En dan zwijgen we nog over de briljante details, zoals de angelieke 'Any day now'-break in het zacht zoemende 'Used to Be', of de Prefab Sprout-koortjes en half-in-de-zon-gesmolten-synth-tracks in single 'Norway'.
Slechts een handjevol bands (Galaxie 500, Cocteau Twins, Talk Talk) slaagt erin om je tijd en ruimte te doen vergeten en je gelukzalig te laten meedobberen op euforische melodieën ('Silver Soul' is een voorbeeld). Laat 'Teen Dream' daarom voldoende lang op u inwerken. Beluister de songs desnoods één voor één, opnieuw en opnieuw, tot u ze zich helemaal eigen gemaakt hebt. De kans is bijzonder groot dat u er een onherroepelijke liefdesaffaire met Beach House aan overhoudt, en u hoeft er niet eens stiekem over te doen tegen uw partner. En die Grote Doorbraak? We zijn even benieuwd als u.
Beach House speelt op zaterdag 21 februari in de Vooruit in Gent en op zondag 22 februari in de Botanique in Brussel.
Voorbeluisteren via 
![Door het ijs! [videospecial]](http://img.humo.be/q100/w145/h82/http://img.youtube.com/vi/4LpIGU2lWqc/0.jpg)
3 reacties
reageer ooksnellius
Maandag 24 januari 2011 - 19u17
Plaat van het jaar, godverdomme!
Lobotomy
Maandag 8 februari 2010 - 19u21
Wat een mooie reactie, Blueline...hartverwarmend :)
blue line
Woensdag 27 januari 2010 - 20u55
Dit is inderdaad een grote sprong voorwaarts vergeleken met Devotion. Na 1 beluistering voel ik het al: instant verliefdheid voor deze collectie songs, deze feel, is mijn deel. Deze Beach House wordt mijn soundtrack van de komende weken. Waarschijnlijk zal ze op onverhoedse ogenblikken de barricades openbreken naar onderaardse mijmergangen naar verloren en nooit beleefde liefdes...
Reageer ook