Vampire Weekend - Contra

Hun nieuwe plaat 'Contra' is niet zonder meer van hetzelfde, 't is een Grote Sprong Voorwaarts: tien vederlichte tunes die schijnbaar zonder veel schade door je hersenen schieten, maar bij nader inzien toch een paar synapsen van plaats hebben doen verwisselen en minieme wondjes in je lobben hebben gekrast. Heerlijk om nog eens een groepje te horen dat streeft naar niks minder dan de perfectie.

De gitaren en zanglijnen van frontman Ezra Koenig zijn van respectievelijk klatergoud en vers gedolven kwikzilver, de bas van Chris Baio is minutieus gepolitoerd, de drums van Christopher Tomson met chirurgische precisie gladgeschoren. Toch klinkt hun muziek nooit steriel, en dat is de verdienste van multi-instrumentalist Rostam Batmanglij, die perfect aanvoelt waar hij die gedoseerde synthvlekken en gitaarspatten van 'm moet strooien.

De songs dan. Drie seconden ver in opener 'Horchata' en wij zien een staalblauwe hemel waartegen donzige cumuluswolken voorbijglijden, achter onze rug ruisen de platanen en waaien zomerjurken op. 'White Sky' opent met voorzichtige synthriedels, doorspekt met gemorrel aan een likembe (de elektronische duimpiano's die het handelsmerk zijn van onder anderen Konono N°1). 'Giving Up the Gun' had alles in huis om een pathetische stadionstamper te worden, maar de groep laveert - dankzij strijkers, achtergrondkoortje en xylofoon - behendig tussen alle valkuilen: toppop! 'Diplomat's Son' drijft op strijkers uit een ander tijdvak, al gaan ze wél in de clinch met een sample uit 'Hussel' van M.I.A. De nieuwe single 'Cousins' is het meest punky nummer: een nerveus wandelende baslijn en donderdrums waarover Koenig en Batmanglij vingervlugge afrogitaarlicks wisselen.

Als de groep één kunstje nagenoeg perfect beheerst, dan wel het understatement: in 'Taxi Cab' danst een oude, lichtjes ontstemde piano over onze ruggengraat, de voorzichtige strijkers hobbelen over het daardoor opgelopen kippenvel. Idem voor 'Run', met zijn mooie instrumentale refrein. Alleen 'California English' is behendig dichtgeplamuurd, zij het met tekst: Koenig vuurt ongeveer tien woorden per seconde af, zonder over zijn tong te struikelen.

'Contra' eindigt groots, met het epische doch ietwat averechtse liefdeslied 'I Think UR a Contra'. Een ander zou zijn ex-lief gewoon trakteren op een choleriek 'Trut!' of 'Foef!', en op zoek gaan naar beter materiaal. Koenig veegt haar op hoogst gesofisticeerde wijze de mantel uit en plakt er, om zeker te zijn dat zijn aanbedene zou weten wat ze mist, nog een bloedmooi strijkersarrangement onder. Nice!

'Contra' is een plaat voor alle seizoenen: perfect afgestelde heteluchtblazer in de winter, zacht pruttelende airco tijdens de hondsdagen. Mocht iemand het telefoonnummer van het meisje op de hoes kennen: doormailen graag. Dat gele polohemdje mag u houden.

Te koop via

Beluister het album:

• Vampire Weekend
• Vampire Weekend on MySpace
• YouTube: 'Cousins'