Califone - All My Friends Are Funeral Singers

Tim Rutili, landvoogd van Califone, heeft een snik in de keel die aan E van eels herinnert, en hij kan even feeëriek klinken als Elliott Smith, al verbergt hij zijn betoverende melodieën achter een lading stoorzenders. Openingssong 'Giving Away the Bride' laat vermoeden dat Califone dit keer volop de kaart van de rootstronica trekt.

Het is een schijnmanoeuvre: in het gros van 'All My Friends Are Funeral Singers' is de elektronica óf afwezig óf begraven onder andere instrumenten - zoveel dat we er de rest van deze recensie mee zouden kunnen vullen. En toch zijn de songs soms opvallend uitgebeend en kaal. 'Buñuel' haalt het niveau van het allerbeste van South San Gabriel, 'Salt' is een verrassende uitstap in bluegrassland, en hét absolute hoogtepunt is het aangrijpende 'Funeral Singers', dat gezongen lijkt van aan de rand van een open graf. Hoewel dit geen happy-go-lucky-plaatje is - onmogelijk met een stem als die van Rutili - is het minder droefgeestig dan we van Califone gewend zijn. In het refrein van 'Evidence' graaien ze zelfs in de mosterdpot van The Beach Boys.

'All My Friends Are Funeral Singers' is de soundtrack bij de gelijknamige experimentele film van Rutili over een psychotische vrouw die in huis vol spoken woont. Tijdens hun huidige tournee spelen ze de plaat met de film op de achtergrond, maar in afwachting van een concert in ons land kunnen wij het probleemloos met de muziek alleen stellen. Als die ons eindejaarslijstje al niet haalt, zal het in elk geval weinig schelen.

Voorbeluisteren via

• Califone
• Califone on MySpace
• YouTube: 'Funeral Singers'