
Toptracks:
- Soft Hand
Dat is op de eerste plaats te danken aan de warme bariton van Robert Fisher, de enige constante in dit los-vaste Amerikaanse gezelschap, dat hier bestaat uit altviolist/bassist David Michael Curry, gitarist Sean O'Brien en multi-instrumentalist Steve Wynn, sporadisch aangevuld met trompettist Dennis Cronin en pianist Pete Weiss. Nope, geen drums - en ze worden niet gemist: bassen, gitaren en piano's leggen waar nodig een ritmisch fundament.
Niet kwaad voor wat lieden met slechte wil een coverplaat zouden noemen. Het klopt dat tien van de dertien songs al eens op een WGC-plaat stonden, maar ze krijgen allemaal een nieuwe uitvoering die de oude versies - die varieerden van redelijk fantastisch tot onwerelds mooi - overschaduwt. En hoewel ze allemaal onder de term americana te vatten zijn, zijn ze opvallend gevarieerd: van net-geen-pop ('Soft Hand') via The Triffids in een countrybui ('Skeleton') of folk noir ('Ghost of the Girl in the Well') tot een indringend zelfmoordverhaal zwevend op een zwierig gitaartje ('Painter Blue').
De twee nieuwe nummers zijn géén snel-snel geschreven vulsel: 'Scars' is een akoestische tegenhanger van The Velvet Underground, en het epische 'Preparing for the Fall' klinkt nog onheilspellender dan de titel laat bevroeden. Meer steigerende gitaren in de Tom Waits-cover 'The Ocean Doesn't Want Me', waar pakweg Nick Cave nog een ferme punt kan aan zuigen.
In 'Preparing for the Fall' zingt Fisher: 'And I see the devil sitting in my favourite chair / He says he wonders why I'm, I'm still here / And I say that I'm having trouble finding the door / And he says if we wait a little longer we won't have trouble anymore'. Tot dan slapen wij met 'Paper Covers Stone' onder ons hoofdkussen.

























0 reacties
reageer ookReageer ook