Alice in Chains - Black Gives Way to Blue

, door ()

6053_catalogue_10287_detail.jpg

Ze injecteerden donkere metal in hun middels spookachtige gitaren getoonzette wanhoop, kozen voor gelijke maten Bauhaus, Slayer, Pink Floyd en Melvins, en goten daar de pijnlijk doorleefde teksten van Layne Staley over. Dat leverde drie ep's en evenveel lp's op die we zonder twijfel meenemen zodra we ons een eenzaam eiland kunnen veroorloven.

Vandaag, zeven jaar na het heengaan van de tot een hoopje rottende ellende weggekwijnde Staley, wordt daar een vierde langspeler aan toegevoegd. Zo goed als 'Dirt' of 'Jar of Flies' is hij niet geworden, maar voor het overige klinkt 'Black Gives Way to Blue' gewoon alsof-ie in 1992 werd verwekt, alsof er geen zeventien jaar en evenveel rockhypes overheen zijn gegaan.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven