Port O'Brien - Threadbare

Een passage op Pukkelpop afgelopen zomer deed ons definitief besluiten dat POB niet zo gek veel moet onderdoen voor alom geprezen lui als Fleet Foxes of Bon Iver, al doet hun samenzang vaker denken aan beginnende dronkenschap dan aan engelenkoren. Er hapert en rammelt iets aan hun songs, maar de emotionele slagkracht is er niet minder om.

De formule van 'All We Could Do Was Sing' wordt hervat op 'Threadbare': beklemmende huiskamervlijt wordt afgewisseld met weidse folkrock, verlies met verlossing.

Zangeres Cambria Goodwin verloor tijdens de opnames haar broer, en haar rouw doordrenkt de plaat. Haar sirenenzang in 'High Without the Hope', dat de plaat zowel inleidt als afsluit, gaat door merg en been, en in 'Calm Me Down' gaat het krakende stemgeluid van haar beau Van Pierszalowski zelfs nog dieper. Als ze de krachten bundelen in 'In the Meantime', kun je de pijn bijna snijden. Uitgepuurde folk als grafschrift.

Gelukkig voor ons (maar toch in de eerste plaats voor henzelf) is er ook een keerzijde. In 'Oslo Campfire' en 'Sour Milk/Salt Water' gaat het verdriet hand in hand met hoop voor de toekomst; 'My Will Is Good', dat wat aan Arcade Fire doet denken, zet enkele voorzichtige stappen richting herstel, en 'Leap Year', met een intro verwant aan de The Jam-klassieker 'That's Entertainment', is zelfs randje vrolijk. (Terzijde: bij een volgende passage op Pukkelpop willen wij een uit zijn voegen barstende Marquee op zijn minst 'Sour Milk/Salt Water' horen meebrullen, en het mag ook ietsje meer zijn.)

Dat wij 'Threadbare' toch net iets minder sterk vinden dan zijn voorganger, klinkt na het voorgaande misschien een tikje oneerbiedig, maar het pleit alleen maar voor dit groepje. Sterk werk.

• Port O'Brien
• Port O'Brien on MySpace
• YouTube: 'I Woke up Today'