
Toptracks:
- You Will Miss Me When I Burn
- Some Misunderstanding
- Praying Grounds
Achter die Soulsavers gaan de Britten Rich Machin en Ian Glover schuil, van beroep producers, remixers en soundtrackleveranciers, en dat is eraan te horen: ze hebben hun gasten zeer goed gekozen (behalve Lanegan bijvoorbeeld ook Mike Patton en de ons verder onbekende, maar met een prima stem gezegende Red Sky), het klinkt allemaal geweldig, de klanktapijten worden song na song kamerbreed voor u uitgerold en de plaat is van voor tot achter prima gearrangeerd (zoals in: arrangementen), maar - u voelt de tweede maar al aankomen - er is een maar: hun zelfgeschreven songs komen niet in de buurt van de covers.
De drie absolute hoogtepunten van 'Broken' zijn niet toevallig 'You Will Miss Me When I Burn' (een nummer van Will Oldham), 'Some Misunderstanding' (geschreven door ex-Byrd Gene Clark, en hier in een weids Pink Floyd-arrangement gestopt, compleet met David Gilmour-achtige gitaarsolo) en 'Praying Grounds' (van Lanegan zelf, zie zijn 'Scraps at Midnight' voor het origineel). En de rest? Die stoort nergens, en varieert van sterke soundtrackpassages (zonder film) over goede Massive Atttack-imitatie ('Unbalanced Pieces') tot een niet kwade maar ook niet echt góéde afsluiter.
'Broken' is onmiskenbaar de beste Soulsavers tot nu toe - er staat geen enkel slécht nummer op - maar wij hebben de indruk dat de Soulsavers Mark Lanegan veel meer nodig hebben dan Mark Lanegan de Soulsavers. En dat het dus vooral hoog tijd is dat Lanegan zelf nog eens een plaat maakt.
























2 reacties
reageer ookstuartkatrien
Zondag 27 september 2009 - 21u17
Mark Lanegan is een genie, alles wat hij aanraakt verandert in heel donker goud, een stroperige zwartgalligheid die je zo warm doet voelen omdat nog zo'n rijke muziek wordt gemaakt. hoplijk komt hij gauw nog naar Belgie naar een AB en niet naar een lullige eerste plaats op een locaal festivalletje (waar hij dan toch niet opdaagt)
stevenseagal
Vrijdag 25 september 2009 - 14u36
Een heel goeie plaat en idd vooral sterke covers, maar zeker niet om te beluisteren bij vol daglicht. In vergelijking met deze plaat klinkt Berlin van Lou Reed nog vrolijker dan Samson en Gert
Reageer ook