Gordon Gano & The Ryans - Under the Sun

Maar de Violent Femmes bestaan dus niet meer: dat liet de nu 46-jarige Gordon Gano onlangs weten in een interview. Een krachtig 'Oh neen!' is hier op zijn plaats, gevolgd door een minuut stilte. Klaar? Oké, het goede nieuws dan: het debuut van Gano en zijn nieuwe begeleidingsgroep The Ryans, 'Under the Sun',is stúkken opwindender dan het lauwe fluitjesbier waarmee de Femmes ons de laatste twintig jaar hebben verveeld.

Gano en zijn Ryans klinken beurtelings als The Jayhawks, The Cramps en Talking Heads, en op geen enkel moment als de Violent Femmes. Dat is niet erg, want ze klinken als góéie Jayhawks, Cramps en Talking Heads. Zo had het mooi openbloeiende 'Home' zonder meer op 'Tomorrow the Green Grass' gekund, mét complimenten van de voltallige Jayhawks, en is 'Way That I Creep' een lap koortsachtige psychobilly waarvoor Lux Interior zaliger gedachtenis minstens één paar hoge hakken veil zou hebben gehad.

En de ijzersterke riff van 'Wave and Water', door Gano & vrienden zo goed bevonden dat ze 'm in het slotnummer gewoon nóg eens gebruikten, zal de iets oudere muziekliefhebber met plezier doen terugdenken aan 'Remain in Light' van Talking Heads. Sterk, net als 'Oholah Oholibah', een swingende polka over het 23ste hoofdstuk van het boek Ezechiël (nee, écht), en het fantastische, aan Wilco herinnerende titelnummer, dat aantoont dat vergiffenis vragen eigenlijk best sexy is, mits voorzien van een goeie hook.

Kopen dus, dit plaatje, als u na die twee meesterwerken van Violent Femmes nog geld over hebt. U kunt natuurlijk ook gewoon onze deur komen forceren, zoals die aardige inbreker vorig weekend, en 'm stelen. Neem Hairglow dan ook maar mee.

Voorbeluisteren via

• Gordon Gano & The Ryan Brothers on MySpace
• YouTube: 'Wave and Water'
• YouTube: 'Under the Sun'