The xx - XX

En producer en beatsmid Jamie Smith voegt daar nét voldoende elektronicatoetsen en ritmes aan toe - dubstep-bas in 'Islands', crunchy R&B-beats in 'Basic Space' en hier en daar wat extra neonglinsters uit de goocheldoos van The Chromatics - om de songs van de nodige diepte te voorzien.

Tegen deze minimalistische achtergrond tasten de bedwelmende stemmen van Romy Madley Croft (gitaar) en Oliver Sim (bas) de grens af tussen claustrofobisch en intiem. Romy is de 'echte' zangeres van het duo - ze switcht moeiteloos tussen timide R&B-capriolen ('Night Time', 'Shelter') en softe seventiespop-vocalen ('VCR') - maar Olivers wat vlakke croon blijkt een bijzonder effectieve sparringpartner. De twee cirkelen om elkaar heen, vullen elkaars gedachten aan, wisselen flarden tekst uit als waren het veelbetekenende blikken. We horen obsessieve verliefdheid, en alles wat daaraan voorafgaat en eruit voortvloeit. We voelen wrijving, verlangen, ontreddering: 'I think I'm losing where you end and I begin'. Croft en Sim injecteren toptrack 'Crystalized' met zoete dreiging, en laten het verrukkelijke 'Islands' zinderen met heerlijk naïeve complete overgave.

Zoveel schoonheid, beheersing en focus: het klinkt allemaal nóg straffer als je weet dat de bandleden nauwelijks twintig zijn, jong genoeg om aanvankelijk enkel de garage-remix van 'Teardrops' te kennen, en niet de originele Womack And Womack-hit - hun cover, waarmee ze eind vorig jaar voor het eerst wat stof deden opwaaien, was toen al wondermooi. Komt het doordat ze samen opgegroeid zijn? Doordat de academie waar ook Burial en Hot Chip naar school gingen zo geweldig is? Doordat ze van hun label volop tijd en ruimte kregen om hun sound te laten rijpen? Geen flauw idee, maar dit weten we wél: The xx heeft een nagenoeg perfect debuut gemaakt.

• MySpace: The xx
• YouTube: 'Crystalized'
• thexx.info