Dinosaur Jr. - Farm

cd-reviews Donderdag 9 juli 2009 - 10u00, door (jub)

Dat 'Farm' mag worden bijgezet in het pantheon der heerlijke Dinosaur Jr.-platen is geen grote verrassing: Jay Mascis, Lou Barlow en Murph bewezen twee jaar geleden met 'Beyond' al dat ze nog steeds tot de grootse prestaties uit de beginjaren ('You're Living All Over Me', 'Bug', 'Green Mind') in staat zijn. 'Beyond' was hun eerste plaat in eeuwen die werd opgenomen met de originele line-up, 'Farm' is de tweede, en ze is bijna net zo goed.

5940_catalogue_9977_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Toptracks:

  • 'Over It'

Wat een heerlijk weerzien is het toch altijd weer met de gitaar van Mascis, wanneer die als een grote grommende windhoos door de huiskamer komt blazen - iemand onze wenkbrauwen nog gezien? Het merendeel van het materiaal op 'Farm' lijkt ter plekke verzonnen als excuus om te kunnen samenspelen. De songs duren lang, alsof de drie heren eindelijk hebben begrepen dat ze vroeger alleen maar ruzieden tússen de songs, en dat er geen vuiltje aan de lucht is zolang ze die heerlijk unieke wall of sound waartoe enkel zij drieën in staat zijn uit de speakers laten knallen. Neem 'I Don't Wanna Go There': net als je denkt dat ze zo stilaan gaan afronden, begint Mascis aan een solo van om en bij de drie minuten (en dat is geen seconde te lang). Of 'Said the People', een traag pareltje met lekker veel tijd en ruimte voor Mascis' loom-melodieuze uithalen.

Echte songs, dingen die ook op akoestische gitaar overlevingskansen zouden hebben, zijn op 'Farm' gering in aantal. Er is 'Ocean in the Way', het als een ver neefje van Neil Youngs 'Cortez the Killer' binnenkomende 'Plans', het vrolijke zomerdeuntje 'See You', en de twee verplichte maar voor de broodnodige afwisseling zorgende Lou Barlow-composities 'Your Weather' en 'Imagination Blind', waarin Mascis zijn dominante sologitaar even aan de haak hangt en laat horen dat zijn gedienstige ritmewerk eveneens tot de wereldtop behoort (zie ook het magistrale 'Back to Your Heart' op voorganger 'Beyond').

Als Mascis, Barlow en Murph erin slagen de komende jaren géén gesprek met elkaar aan te knopen, mogen we van Dinosaur Jr. nog een stel sterke platen verwachten. Lang zullen ze spelen!

4 reacties

reageer ook 

Donderdag 9 juli 2009 - 20u50

Benny Camino

Ik ben het helemaal eens met Tofke! Humo deelt veel te snel sterren uit voor mindere goden en is te spaarzaam voor de echte helden. Helaas... Vanaf de eerste akkoorden van 'Pieces' zijn we weer vertrokken voor een machtig uurtje vintage Dinosaur! Wie snakt er naar voortdurende muzikale vernieuwing (waar uiteraard niks mis mee is) als er nog zekerheden zijn, zoals Mascis en co? Fantastiche plaat, once again! Mijn plaatsje in de Pukkelpop-frontsage is nu al gereserveerd!

 

Donderdag 9 juli 2009 - 16u05

Tofke

Farm is natuurlijk niet "bijna net zo goed" als Beyond, maar gewoonweg beter. Alle songs zijn singles waard (welke CD kan dat nog zeggen), en trekken tenminste niet als twee druppels water op elkaar, wat van een zekere J.Erkens niet kan gezegd worden. Maar ja, Humo heeft zijn favorieten (liefst Joepie-gewijs gericht op zeer jonge pubers zonder muzikale kennis noch smaak), dus kreeg ook deze fantastische "epische rock maar dan op z'n lofi grunge"-CD slechts drie sterretjes, nietwaar?

 

Donderdag 9 juli 2009 - 16u05

Tofke

Farm is natuurlijk niet "bijna net zo goed" als Beyond, maar gewoonweg beter. Alle songs zijn singles waard (welke CD kan dat nog zeggen), en trekken tenminste niet als twee druppels water op elkaar, wat van een zekere J.Erkens niet kan gezegd worden. Maar ja, Humo heeft zijn favorieten (liefst Joepie-gewijs gericht op zeer jonge pubers zonder muzikale kennis noch smaak), dus kreeg ook deze fantastische "epische rock maar dan op z'n lofi grunge"-CD slechts drie sterretjes, nietwaar?

 

Donderdag 9 juli 2009 - 16u05

Tofke

Farm is natuurlijk niet "bijna net zo goed" als Beyond, maar gewoonweg beter. Alle songs zijn singles waard (welke CD kan dat nog zeggen), en trekken tenminste niet als twee druppels water op elkaar, wat van een zekere J.Erkens niet kan gezegd worden. Maar ja, Humo heeft zijn favorieten (liefst Joepie-gewijs gericht op zeer jonge pubers zonder muzikale kennis noch smaak), dus kreeg ook deze fantastische "epische rock maar dan op z'n lofi grunge"-CD slechts drie sterretjes, nietwaar?

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews