Graham Coxon - The Spinning Top

Dat deed hij met een reeks soloplaten (en recent nog een gastrolletje op het solodebuut van Peter Doherty), waarvan 'The Spinning Top' alweer de zevende is. 't Is een akoestische plaat waarop Graham zijn liefde voor de folk van John Martyn en Bert Jansch viert, maar de release wordt natuurlijk flink overschaduwd - of, zo men wil, extra in de verf gezet - door de Blur-reünie van deze zomer.

Zomer: dat is in één woord waarnaar 'The Spinning Top' doet verlangen. In opzet en uitvoering (blader rustig door het cd-boekje: Coxon leverde de tekeningen en schilderijen) is 'The Spinning Top' een soortement conceptelpee waarop het wedervaren van een Elckerlyc-figuur wordt verteld: geboorte, verlies van onschuld, berouw, inzicht, verlossing, dood - dat werk. Maar het is vooral een verzameling songs waarop de kinderlijke, niet al te bijzondere stem van Coxon wordt gedragen door zijn meesterlijke fretwerk, en dat in origineel gearrangeerde, vrijwel altijd aanstekelijke songs.

De moods swingen van pastoraal (de onschuldige openers 'Look into the Light' en 'This House', het met hemelse vrouwenstemmen en hevig vogelgekwetter aangezette achtminutenepos 'In the Morning'), over schaamteloos opzwepend (het passend getitelde 'Feel Alright', het naar The Kinks knipogende 'Perfect Love', de psychedelische garagerocker 'Dead Bees' - onze favoriet), naar ronduit verontrustend (het spookachtige 'Caspian Sea'). De plaat eindigt aardedonker met de onheilsprofetieën 'Tripping Over' en 'November'. Niettemin: fingerpickin' good!

Voorbeluisteren via

• Graham Coxon
• Graham Coxon on MySpace
• YouTube: 'Sorrow's Army'
• YouTube: 'Look into the Light'