Wilco - Wilco

cd-reviews Woensdag 1 juli 2009 - 11u00, door (jub)

De nieuwe van Wilco begint met Velvet Undergound-gitaren. 't Is nochtans een lieve plaat. De lyriek wordt in de volgende woorden vervat: 'Wilco, Wilco, Wilco'll love you baby / A sonic shoulder for you to cry-y-y-y on'. Op die luchtige en aanstekelijke opener, 'Wilco (The Song)', laat Wilco (The Band) voor het eerst in zijn carrière een behoorlijk banale plaat volgen.

5932_catalogue_9953_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Toptracks:

  • I'll Flight

'Deeper Down' is een wijd meanderend speledingetje in over een gebroken man die met een simpele kus al aardig geholpen zou zijn. Niet meer, niet minder, niet genoeg.

'One Wing', dat opent op die typisch ingehouden en haperende wijze waarop in het verleden al meerdere Wilco-meesterstukken kwamen binnengestrompeld, komt nergens echt los - tenzij u een onverwachte gitaarsolo als maatstaf voor een goed nummer hanteert.

De titel 'Bull Black Nova' had Tweedy dan weer beter aan Josh Homme geschonken, want de muziek die hij erbij heeft verzonnen stelt bitter weinig voor: weer datzelfde weidse openbreken en weinig ter zake doende ronddolen drie vierde ver in de song.

Terug naar de liefde: 'You and I' is een duetje met Feist. Alles op deze plaat lijkt overigens geschikt voor verkleinwoorden - sorry: verkleinwoordjes.

De tekst van 'You Never Know' is de beste die Tweedy voor 'Wilco (The Album)' uit zijn mouw schudde: 'Come on kids, you're acting like children (...) Every generation thinks it's the last, thinks it's the end of the world (...) I got a secret to tell: I don't care anymore'. Het muzikale kader is te banaal om te bewaren, maar live wordt 't misschien een leukje. Zoals 'Country Dissapeared' over de hele lijn een vergeetje is.

De beste song heet 'I'll Fight', en dan vinden wij het helemaal niet erg dat die in één adem geschreven lijkt met 'On and On and On' van voorganger 'Sky Blue Sky'.

'Wilco (The Album)' is geen slechte plaat, maar met al die prachtplaten die we al van Wilco in huis hebben, zouden wij niet weten waarom we déze zouden opleggen. Tweedy had er beter mee gewacht tot na de dood van zijn oude kompaan Jay Bennett (de op 24 mei overleden voormalige Wilco-multi-instrumentalist met wie hij sinds meesterwerk 'Yankee Hotel Foxtrot' in onmin leefde). Hij zou nogal inspiratie hebben gehad. Kan nog altijd. Zeetjes van tijd.

Voorbeluisteren via Wilco - Wilco (The Album)

6 reacties

reageer ook 

Vrijdag 16 april 2010 - 04u21

Tyler Durden

Jeff Tweedy is afgekickt en het is te merken aan SBS en WTA. De verwachtingen na een trio YHF, AGIB en SBS waren te groot en Tweedy&co brengen gewoon enkele licht verteerbare en langzaam aan je groeiende popliedjes uit. Tweedy gaat altijd halsstarrig zijn eigen weg en dat gaan enkele middelmatige album-ontvangsten niet verranderen. Vooral One Wing is een blijvertje, maar Country Disappeared is veruit het hoogtepunt en kan moeiteloos naast elke parel van SBS.

 

Zondag 13 september 2009 - 03u27

cale

Jurgentje moet eens beter (of meer) leren luisteren. Het topniveau en de directe impact van Yankee Hotel Foxtrot of A Ghost is Born wordt hier niet gehaald, maar net als de vorige plaat is deze weer een flinke groeier. Wel wat minder samenhangend dan de vorige.

 

Woensdag 8 juli 2009 - 20u52

Metatron

Bizar. De betere nummers (Deeper Down & prijsbeest Bull Black Nova) zijn zogezegd banaal, terwijl I'll Fight & You Never Know(absoluut geen hoogtepunt qua lyriek)in werkelijkheid de zwakke broertjes zijn. Te liev? Alleen You & I valt daaronder, op basis daarvan de plaat beoordelen is gimmick-y muziekjournalistiek van het ergerlijkste soort. Enfin: minste Wilco sinds A.M.(2e helft plaat valt wat tegen) maar nog steeds beter dan de gemiddelde crap die Humo tegenwoordig met 3 sterren en meer bedeel

 

Maandag 6 juli 2009 - 15u03

Benny Camino

Voor uw helden moet ge streng zijn, het is een waarheid als een koe. Maar de anders zo nuchtere en objectieve (jub)is toch wel heel erg streng en gaat toch wel een beetje kort door de bocht. OK, ook ik had iets meer verwacht van deze nieuwe Wilco. En het is inderdaad misschien één van hun minsten. Maar banaal? Neen, dat is ze nergens. Drie sterren was toch een mimimum geweest, (jub). Mooie plaat, niet meer of minder. Hun volgende wordt allicht opnieuw een meesterwerk.

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews