Toptracks:
- Two Weeks
Elke onverhoedse tempowisseling, en zo staan er flink wat op deze freakfolkplaat, is goed voor een paar nijdige pedaaltrappen extra. Maar dat geheel terzijde.
Onze aanvankelijke twijfels bij 'Veckatimest' hebben we na die tig keren niet meer moeten bijstellen: het is een hálvefantastische plaat, niet het complete meesterwerk dat elders de vier en vijf sterren opeenstapelt. Omdat vorm het halverwege van inhoud haalt en er onder de barokke frullen dan niet altijd sterke sóngs blijken te zitten. Te veel branie is ook niet goed.
Het zou een quizvraag kunnen zijn: herken op 'Veckatimest' tenminste vijf muziekjes of groepen die Grizzly Bear beïnvloed hebben (The Beach Boys tellen niet mee - te gemakkelijk). De Brooklynites maken folk, maar dan zo ontregeld dat de gedachte aan geitenwollen sokken niet gauw zal opkomen. Want om u bij de quizvraag een beetje te helpen: in één en hetzelfde nummer ('Two Weeks') moesten wij bijvoorbeeld aan Beirut, David Byrne én The Beach Boys denken. Elders (in 'Southern Point', de opener) klinkt Grizzly Bear dan weer licht jazzy. Ontregeld genoeg?
Indrukwekkend, al kijken we daar in Fleet Foxes- en Low Anthem-tijden niet meer van op, is de vocale pracht die Grizzly Bear etaleert: engelachtige meerstemmigheid waarrond het kwartet zijn veelgelaagde muziek drapeert (denk aan de excuberantie van Arcade Fire, maar dan op folkwijze) en gast Nick Muhly zijn koor- en strijkersarrangementen wikkelt.
'Veckatimest' is net niet van 'Eindejaarslijstjes'-orde, maar: de avontuurlijkste muziek komt vandaag de dag uit Amerika, en Grizzly Bear staat mee vooraan.
Voorbeluisteren via 
7 reacties
reageer ookbbb
Woensdag 1 juli 2009 - 21u32
>:O 4/4!!!
VGW
Maandag 29 juni 2009 - 21u47
a
CarlBerg
Maandag 29 juni 2009 - 16u14
Aan mijn mede-reactiegevers : Een recensie is volgens mij een persoonlijke mening van de recensent. Als je het er niet eens mee bent, dan is dat zo en dan kun je misschien eens uitleggen waarom de plaat in kwestie dan wel zo grandioos is. En een verwijzing naar het feit dat iedereen anders het zo een fantastische plaat vindt, is me wat minnetjes. Dit gezegd zijnde : dit is een plaat die blijft plakken, vind ik. Rock 'n' roll is het niet, maar na een paar beluisteringen zit ze in je hoofd.
Giech
Maandag 29 juni 2009 - 14u16
Net niet eindekjaarslijstjes-orde? Ik durf er mijn hand voor in het vuur steken dat deze plaat in gerenomeerde muziektijdschriften zoals pakweg oor, met gemak de top vijf haalt. Beste plaat die ik dit jaar al gehoord heb.
koen.decrock
Maandag 29 juni 2009 - 09u51
trouwens, dit is allesbehalve een freak-folk plaat. freak-folk past eerder bij devendra banhart, six organs of adittance (soms) en the like. dit is een lichtjes psychedelische pure (indie-)pop plaat! het wordt echt dik tijd dat ze bij humo eens vers bloed op de muziekredactie zetten. de huidige heeft een beetje stront in de oortjes...
TheGoldenFocker
Zaterdag 27 juni 2009 - 13u00
hoe kunnen jullie dit máár 3 sterren geven? het is niet alleen een van de beste platen van het jaar, het is wss, in de woorden van Robin Pecknold, "the best record of the Noughties". misschien wat overdreven, maar het is zeker een van de besten. en hoe jullie de nieuwe van The Low Anthem 4 sterren kunnen geven begrijp ik ook niet. in plaats van een eigen sound te vinden plegen ze schaamteloos plagiaat door fleet foxes, bon iver en soortgelijken te kopiëren. zeker geen 4 sterren waard.
khonnor
Vrijdag 26 juni 2009 - 15u31
belachelijke review. deze plaat behoort wel degelijk tot het allerbeste van 2009, samen met dirty projectors en animal collective. hoe de beste song van 2009, While You Wait for the Others, in deze review over t hoofd wordt gezien is t zoveelste bewijs van de onkunde van de humo muziek desk. trouwens, hoe jasper erkens en team william meer punten kunnen scoren dan dit heerlijke zomerplaatje gaat echt mijn petje te boven. humo is de weg kwijt. definitief!
Reageer ook