Toptracks:
- Stillness Is the Move
- Two Doves
Op 'Bitte Orca' doet hij op het eerste gehoor nog steeds precies waar hij zin in heeft: in 'No Intention' schuift hij vertraagde disco-handclaps onder een Malinese gitaarsolo, en midden in 'Useful Chamber' dropt hij achteloos een fuzzrock-splinterbom tussen de Casio-beats en de fingerpicked gitaren.
Maar snel blijkt dat Dirty Projectors de afgelopen twee jaar is uitgegroeid tot een hecht kwartet dat songs speelt die gestroomlijnder en toegankelijker klinken dan we van hen gewend waren. Bovendien mag het engelenduo Amber Coffman (gitaar) en Angel Deradoorian (bas) een hele cd lang hun succulente 'disco car ad harmonies' de hemel inzingen: luister maar eens hoe Coffman in single 'Stillness Is the Move' alle hedendaagse R&B-sterretjes uit hun met bling behangen sokken zingt.
Pop is het (nog) niet, maar 'Stillness Is the Move', de akoestische hyperballad 'Two Doves' en die ontelbare splintermelodietjes, uit de hemel tuimelende koortjes en door de zon gekuste grooves zijn wél het soort ear candy dat 'Bitte Orca' - zelfs met al die buitenaardse ritmepatronen - wekenlang in de cd-speler houdt. Waar ze langzaam alle verwachtingen inlost die de recente, bejubelde uitstapjes van Dirty Projectors met Björk en David Byrne hadden gewekt.
'On top of every mountain / There was a great longing / For another even higher mountain', klinkt het in 'Stillness Is the Move'. Dave Longstreth onderschat zichzelf: voor de opvolger van 'Bitte Orca' moet the sky gewoon the limit zijn.
Voorbeluisteren via 
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook