Sonic Youth - The Eternal

, door ()

5900_catalogue_9862_detail.jpg

Op Gordon lijkt de menopauze geen vat te krijgen: zij brengt op 'The Eternal' een eresaluut aan de kale foef van Britney Spears en Lindsey Lohan. 'Malibu Gas Station', zo leert de perstekst bij Sonic Youths zestiende reguliere studioplaat, 'is an ode to the flash moment of the cameras as you knowingly step from your SUV, sans panties.' En niet alleen de perstekst van 'The Eternal' is fantastisch.

Sinds Gordon, Thurston Moore en Lee Ranaldo in 1981 (drummer Steve Shelley spoelde pas vijf jaar later aan) voor het eerst een schroevendraaier in een aftandse Fender Mustang ramden, hebben ze wel vaker geflirt met popiconen. Ze opereerden een tijdje onder het eponiem Ciccone Youth (Madonna heet van zichzelf Ciccone, weet u nog?), schreven nummers over wijlen Karen Carpenter en coverden Plastic Bertrands'Ça plane pour moi' (sinds kort van iTunes te plukken) en 'The Simpson's Tune' (check YouTube). Tussendoor bleven ze ongegeneerd collaboreren met undergroundtuig, obscure Zweedse altsaxofonisten en experimentele Nederlandse noisetrio's die zichzelf Kapotte Muziek noemen. Dat laveren tussen pop en avant-garde zet Sonic Youth nu voort op 'The Eternal': een magnifieke synthese van alles wat de groep tot nog toe uit de leden perste, maar dan beter geproducet en virtuozer dan ooit.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven