Eminem - Relapse

cd-reviews Dinsdag 19 mei 2009 - 15u50, door (jub)

Eminem verscheen voor het eerst ten tonele met 'The Slim Shady LP', in 1999 - nooit gedacht dat dát ooit lang geleden zou zijn. In sneltreinvaart leverde hij nog twee meesterwerkjes af ('The Marshall Mathers LP' en 'The Eminem Show') en nam dan twee jaar de tijd om het keuteltje genaamd 'Encore' te droppen - onze liefde was meteen over. In 2004 was dat, ook alweer lang geleden. Sindsdien werd niets fundamenteels meer van hem vernomen. En de vooruitgeschoven singles van de nieuwe plaat, 'Crack a Bottle' en 'We Made You' (met die ene semigrappige rhyme: 'I'll invite Sarah Palin out to dinner, then / Nail her, baby say hello to my little friend'), hadden onze honger geenszins aangewakkerd.

5871_catalogue_9779_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Toptracks:

  • Insane

En to Ol' D.H. Lawrence wat zágen wij ertegenop toen we vorige week eindelijk 'Relapse' uit de gekoerierde enveloppe trokken. Een schijf over drugs, rehab en hervallen. Zucht. Songs die 'My Mom' heten, gesproken intermezzo's (zogenaamde skits)... Welk jaar is het? 2009. En wij hebben ons vergist.

Eén skit (de rapper die afscheid neemt in de ontwenningskliniek, en nog voor hij de deur uit is weer aan het spul zit) en twee songs ver in 'Relapse' fladderen de vlinders ons in de buik als waren ze nooit weggeweest. Dat de onderwerpen nogal zwaar op de hand zijn, drukt de pret geenszins. Integendeel. Alsof hij onze gedachten kon lezen, rapt Eminem in 'My Mom' (over hoe hij net als haar is geworden: een junkie die in elkaar stuikt in de badkamer, met zijn dochtertje in de deuropening): 'My mom, my mom, I know you're probably tired of hearing 'bout my mom.' Niet als het op déze manier gebeurt, Em.

'Insane' (over kinderverkrachting en daar als lijdend voorwerp in de eerste persoon over kunnen berichten) zet een ziekmakende tekst over een razend aanstekelijke beat met dito riedeltje. Wij moesten denken aan 'Excitable Boy' van de grote Warren Zevon, de enige andere ons bekende song over moord, doodslag en lijkenpikkerij waarop wij graag de benen strekken.

'Bagpipes from Baghdad' gaat - Allah zij geprezen! - niet over de erfenis van George W. Bush, maar over de oorlog in Eminems hoofd. Over de stemmen die, begeleid door lichtjes uit de toon joelende doedelzakken, beloven te zullen weggaan als hij er nog eentje - ééntje maar - neemt. Met 'Same Song and Dance' wordt een dipje ingeleid. De inleiding zelf hoort daar niet bij, maar voorspelt weinig goeds: 'Everywhere I go: same song and dance.' Eminem rapt het alsof hij wéét dat ook hij niet aan zijn eigen clichés ontkomt. En jawel, next up: het derderangs doorslagje genaamd 'We Made You', gevolgd door het zeer matte 'Medicine Ball'.

Het eveneens veel te clichématige 'Stay Wide Awake' opent deel tweede van 'Relapse' (dat twintig nummers telt), en ook 'Old Time's Sake', met Dr. Dre (tevens executive producer van de plaat) als gastrapper, en 'Must Be the Ganja' zijn geen hoogvliegers. 'Déjà Vu' - de songs met de minstbelovende titels spatten hier het aangenaamst uit de speakers - is dat weer wél. Gedekt door een overstuurde beat van Dre bericht Eminem over zijn vermeende opname met een acute longontsteking enkele jaren geleden: ''cause that Christmas, you know the whole pneumonia thing / It was bologna, was it the methadone ya thing? / Or the Hydrocodone ya hide inside your pornos, your VCR tape cases / With your Ambien CR great places / To hide 'em so ain't it so you can lie to Hailie?' De waarheid en niets dan de waarheid: dan is Eminem op z'n best, en niet als hij zoals in 'Crack a Bottle' (het laatste smetje) leuk probeert te doen. Ronduit aandoenlijk hoe 50 Cent daarin een zo waarheidsgetrouw mogelijke versie van zichzelf probeert te brengen.

Vóór slotsong 'Underground' (Eminem goes op onnavolgbare wijze Carmina Burana) krijgen we nog één skit, van 's mans platenbaas Steve Berman: 'Let me guess: another album about poor me. I'm so famous it has ruined my rich little life.' Zelfkennis ligt wel vaker aan de basis van een geweldige plaat, zelfs als die barst van de twijfels. Dans maar.

Voorbeluisteren via Eminem - Relapse

12 reacties

reageer ook 

Woensdag 11 november 2009 - 20u01

wOOz

goede recensie, met dezelfde opinie als de mijne, toch vraag ik mij af waarom humo het niet heeft over "beautiful" dat toch wel HET beste nummer van de plaat is. Een triestig nummer, maar er zit o zo veel gevoel in.

 

Zaterdag 13 juni 2009 - 19u50

Vjize bur

Dit is zo'n cd die telkens je hem beluisterd beter en beter wordt. Ik ben zeker akkoord met de score want helemaal perfect is de cd nu ook weer niet. Maar in mijn ogen zijn de zwakke nummers same song & dance en vooral déjà vu(wat in jullie recensie geprezen wordt). Ook wat er beweerd wordt over stay wide awake en must be the ganja vind ik ronduit flauwekul! Dit zijn 2 machtige chillnummers met een vette beat en zeer grappige tekst. Laten we gewoon nerveus afwachten tot relapse 2 eind dit jaar!

 

Zondag 24 mei 2009 - 20u07

De machtige rivier

Wil de east side van Wortegem-Petegem zich eens inschrijven bij een cursus begrijpend lezen? Of ten minste leren tellen: 3,5 uit 4 sterretjes is volgens de moderne algebra nog steeds 87,5 percent. Ik denk dat jullie respectievelijke moedertjes zeer blij zouden zijn moesten jullie met zo'n cijfertjes thuiskomen.

 

Zondag 24 mei 2009 - 17u23

sloover

idd, de recensie zit volgens mij helemaal fout. Dit is een zeer goed album, hoewel ik marshall mather lp nog beter vind. zelfs de mindere nummers van het album zijn nog goed, zoals we van eminem gewend zijn. zeker als je nog eens vergelijkt met de hiphop van de laatste jaren is dit opnieuw een topalbum

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews