Elvis Perkins in Dearland - Elvis Perkins in Dearland

Met 'Ash Wednesday' legde de zanger zijn ouders ter ruste: zijn vader Anthony Perkins, de schizofrene moordenaar uit Hitchcocks 'Pyscho', stierf in '92 aan aids, en zijn moeder, fotografe Berry Berenson, zat in één van de 9/11-vliegtuigen. Ja, dán heeft een mens wat te rouwen, en luidens de tekst van 'Doomsday' is dat proces nog niet helemaal voorbij: 'Now in all of my wildest dreams / it never once was seen / That Doomsday would fall anywhere near a Tuesday' (11 september 2001 was een dinsdag). De omineuze woorden worden gecounterd door een nah nah nah-refreintje en swingende New Orleans-muziek.

Dat opbeurende koper duikt in meerdere songs op (de zompige, aan Tom Waits verwante blues 'I'll Be Arriving' en 'Send My Fond Regards to Lonelyville', nog zo'n zwaarmoedige tekst die door een zwierig Big Easy-sfeertje gemilderd wordt), al blaast de fanfare ook eenmaal een treurmars (het statige 'Chains, Chains, Chains').

De nieuwe nummers zijn geregeld een stuk voller gearrangeerd dan hun veelal uitgebeende broertjes op 'Ash Wednesday', enkele uitzonderingen niet te na gezien: het ingehouden, waardig voortschrijdende 'Hours Last Stand' bijvoorbeeld, of het tussen Dylan en Cohen weifelende 'How's Forever Been Baby'. Maar welke richting Elvis Perkins in Dearland ook uitgaan, altijd eindigen ze bij songs die het hart van de luisteraar masseren, ook al zijn ze geworteld in verlies, verdriet en droefenis. Gedeelde smart is halve smart, remember.

Plaats ons een mes op de adamsappel en nóg zouden we niet willen kiezen tussen 'Ash Wednesday' en 'Elvis Perkins in Dearland'. We hopen van u binnenkort hetzelfde!

Voorbeluisteren via

• Elvis Perkins in Dearland
• Elvis Perkins on MySpace
• YouTube: 'Shampoo'
• YouTube: 'Doomsday'