The Horrors - Primary Colours

cd-reviews Dinsdag 5 mei 2009 - 17u15, door (kv)

Bekentenis: echt onder de indruk waren we niet van The Horrors toen ze twee jaar geleden met hun debuut 'Strange House' afkwamen. Niet dat we iets hebben tegen slimmige jongens van de kunstschool (integendeel), maar dat de genaamden Faris Badwan, Spider Webb, Joshua Third, Tomethy Furse en Coffin Joe met zwartgeverfd getoupeerd haar overstuurde psychobilly brachten van om en bij de twee minuten: big deal! Dan luisterden we liever naar ouwe platen van The Gun Club en The Cramps.

5847_catalogue_9712_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Toptracks:

  • Who Can Say
  • Sea within a Sea

Twee jaar later is na Jeffrey Lee Pierce van The Gun Club ook Lux Interior van The Cramps wijlen, en gooien The Horrors het roer helemaal om. Als voorbode van hun tweede, door Geoff Barrow van Portishead geproducete plaat stuurden ze de single 'Sea within a Sea' uit. Een! Single! Van! Acht! Minuten! Big Deal? Nou en offie!

'Sea within a Sea' is een supercool psychedelisch nummer met een supercoole psychedelische video (lang geleden dat een clip waarin een groep 'gewoon' wat staat te spelen - en dat dus acht minuten lang - er zo verdomd goed uitzag) waarin de synths het ergens middenin overnemen van de gitaren.

Vrees niet: The Horrors is niet het zoveelste groepje dat 'iets met synths en gitaren' is gaan doen in de overtuiging grenzen tussen genres te moeten opblazen, en dat uiteindelijk met ongevaarlijke middle of the road danspop voor de dag komt. De synths dienen op 'Primary Colours' om potten kleurverf over het inktzwarte Horrors-basisgeluid te gieten. Het resultaat is even caleidoscopisch als grimmig, evenveel MGMT als New Order. En laten dat nu toevallig twee van onze lievelingsgroepen zijn!

'Sea Within a Sea' is de afsluiter, en de trip die eraan voorafgaat is bezwerend, opzwepend, bevreemdend en onweerstaanbaar. Onze favoriete blokjes? In de eerste helft de opeenvolging 'Three Decades' (The Addams Family geeft een housewarmingparty), 'Who Can Say' (tweede single, nummer van het jaar, met een flard Shangri-Las aan het eind - er wordt duchtig geciteerd uit hun 'He Cried') en het gierende duo 'Do You Remember' (Jeffrey Lee Pierce leeft!) en 'New Ice Age' (Jeffrey Lee Pierce lééft!).

De tweede helft wordt in gang gezwierd door de verfijnde ballad 'Scarlet Fields' en afgesloten door de jachtige, korte (want maar rond de drie minuten bungelende) rockers 'I Can't Control Myself' en titeltrack 'Primary Colours'.

U leest het goed: we hebben zowat alle nummers opgesomd. Of: 'Primary Colours' is niet alleen een plaat die hier al enkele weken opligt, we zetten ze onderweg ook nooit af. Correctie: bijna nooit. Het gelal van Faris Badwan in het té zwalpende 'I Only Think of You' in deel twee had weggelaten mogen worden, en dus trokken we een halve ster af. Maar voor de rest: toppie!

Voorbeluisteren via The Horrors - Primary Colours (Bonus Track Version) - Who Can Say

2 reacties

reageer ook 

Woensdag 2 juni 2010 - 19u38

Samm

Er is maar één ding gelal tegenwoordig en dat zijn de reviews. Indien er goed geluisterd was geweest naar Strange House en naar Primary Colours, dan had men ontdekt dat beide albums van dezelfde ingrediënten tot stand zijn gekomen. De invloeden van oa 60s girl bands zijn perfect terug te vinden in Strange House, denk maar aan She Is The New Thing. The Horrors zijn gegroeid in hun muziek, ze hebben de boeg niet omgegooid in een totaal andere richting. Ze zijn geevolueerd en verouderd.

 

Dinsdag 5 mei 2009 - 20u13

AXZCRBTN

Deze is inderdaad vele beter dan Strange House wat in mijn ogen een saaie Cramps/Birthday Party rip off was.

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews