
Toptracks:
- The Last Kiss
Na elk rondje 'How to Get to Heaven' moeten we onszelf even in de linkerwang knijpen voor we weer in echte wereld kunnen stappen.
Ten tijde van Arab Strap zag die echte wereld er zelfs op een ongure voorjaarsdag kleurrijker uit dan het universum dat Moffat schetste, maar op deze nieuwe cd is het niet langer allemaal kommer en kwel. 'Oh Men!' bewijst dat de andere kunne zijn hoofd op hol blijft brengen ('We're all slaves to our erections') maar 't is bovenal een onvoorwaardelijke liefdesverklaring aan De Vrouw: 'My heart and hand are yours / Just let me keep my eyes / I'll rip them out myself / Should infidelity arise'.
Moffat bewijst dat less écht wel more is. Hij verpakt zijn overpeinzingen in franjeloze liedjes, grofkorrelig, monochroom en doorspekt met onbestemde geluiden: een Lidl-versie van The Pogues ('That's Just Love'), Pram voor de minderbedeelden ('Atheist's Lament') en een verweerd kladje van Eels ('Now I Know I'm Right') passeren de revue. Nooit leidt de muziek de aandacht af van wat de man te vertellen heeft. 'The last kiss is always the best', gromt hij in de dronkenmanswals 'The Last Kiss'. U zou het eens moeten proberen!




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



0 reacties
reageer ookReageer ook