
Toptracks:
- If I Had a Heart
Met welke gevoelens men aan de eerste keer terugdenkt, dat laten wij aan de discretie van eenieder over. Maar als men het aan Humo's Rock Rally-jury vraagt, is de kans groot dat zij het over iets ánders zullen hebben. Over de eerste kennismaking - ergens in een zaaltje in de Vlaanders - met een onbekend en onbenullig groepje, waarvan men na een paar minuten evenwel weet: the sky is binnenkort the limit!
Voor zo'n overrompelend HRR-preselectiekwartiertje zorgden deze eeuw al Admiral Freebee, Mintzkov en Goose, en de afgelopen jaren ook The Van Jets (in Leffinge), The Black Box Revelation (Opwijk), The Hickey Underworld (Tongeren) en Steak Number Eight (Brugge). Plus pluisbol Jasper Erkens vorig jaar in de Velinx in Tongeren. Wij kennen geheel uit slijtvaste cementspecie opgetrokken juryleden die nóg week worden bij de herinneringen aan die magische eerste pasjes.
Humo's Rock Rally heeft een band met dappere zielen die helemaal alleen met hun akoestische gitaar een publiek durven te trotseren - Venus in Flames, Milow, tot pipo's toe die later in schertsjury's van schertsvertoningen als 'Steracteur, Sterartiest' opduiken (Tom Helsen). Maar zoveel indruk als de 15-jarige Erkens die vrijdagavond 11 januari '08 heeft geen enkele singer-songwriter ooit gemaakt.
Deze 'zaadcel met een flinke bos haar op' (aldus HRR-verslaggever Lester Wolfs) schopte het nadien moeiteloos tot de zilveren medaille én de KBC-publieksprijs. En liet zich vervolgens in kranten en weekbladen, op radio en televisie, hier, in Nederland ('De wereld draait door') en in Duitsland (Stern) fêteren alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Zelfs Humo's Pop Poll onlangs in een vol Sportpaleis bracht de Diestse knaap niet van zijn melk.
Zo zelfverzekerd klinkt Jasper Erkens ook op zijn debuut-cd 'The Brighter Story'. Maar met lef alleen maakt men nog geen goeie plaat; daarvoor zijn ook songs, arrangementen en vista nodig. We zijn opgelucht u te kunnen melden: daarin voorziet 'The Brighter Story' ruimschoots. Men kan aanvoeren dat het wereldbeeld van een 16-jarige te beperkt is om als singer-songwriter het woord te nemen. Erkens is in zijn leven nog geen kommer die naam waardig tegengekomen - met een geblutst hart of een slecht schoolresultaat scoort men geen punten - en de somberte van pakweg Nick Drake is hem zo te horen ook vreemd, maar toch klinkt het geloofwaardig wat hij zingt.
Als hij beweert 'I've been to places, I've seen many faces' (in de radiohit 'Waiting like a Dog'), geloven we hem evenzeer als de ouwe Dylan die over jonge liefdes verhaalt, of Springsteen die zich over opwaaiende zomerjurkjes opwindt. En hij schuwt de humor niet: 'Remember when we were young / We wrote our names in trees / And I wrote you songs' klinkt het in het titelnummer. 'The Brighter Story' opent sterk met 'Everybody Is the Same', waar de lapsteel van Patrick Riguelle een streep weemoed doorheen trekt. Bekend van uw radio zijn daarna 'Waiting like a Dog' en de Gnarls Barkley-cover 'Crazy', die wij intussen een keer te veel gehoord hebben - een novelty die zijn beste tijd gehad heeft en op 'The Brighter Story' zelfs misstaat. Soit, want met het titelnummer, waarin de rijkelijk aanwezige violen een duel aangaan met Riguelle en de elektrische gitaar van producer Fritz Sundermann, gaat het prompt weer de goeie kant uit.
Nog even dreigt een dipje - wanneer in 'How Could I Know' en 'Pageturner' visioenen van die andere Jasper, Steverlinck, opdoemen - maar dat wordt gecounterd met 'Stay Alive', het hevigste nummer op de plaat en een wissel op de toekomst, wanneer Erkens misschien ooit vol elektrisch gaat. Maar vandaag heeft hij een plaat gemaakt die al meteen de voet naast het beste van Novastar mag zetten, en da's straf. Jasper Erkens wordt groot!
Hebben wij u trouwens al verteld over de eerste keer met Novastar in de Rock Rally?




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



10 reacties
reageer ookj-man
Donderdag 24 september 2009 - 10u25
met zo een review gaat HUMO er echt dik over. Dit lijkt me echt dichter bij de waarheid : http://www.digg.be/articles.php?id=2775
hjiet droafke
Vrijdag 10 juli 2009 - 03u27
Even goed als het beste van Novastar? Met alle respect, maar da's toch een serieuze aanfluiting van het bijwijlen sublieme werk dat de heer Zweegers de mensheid al nagelaten heeft. Die cover van Crazy is trouwens crap, en nog geen klein beetje ook. Ik snap écht niet wat u daar allen in ziet.
aquajulner
Woensdag 3 juni 2009 - 20u03
Een ram^p!
Nartist
Zondag 12 april 2009 - 12u30
Uitstekend album.
aquajulner
Zondag 12 april 2009 - 00u38
respect
follower
Maandag 6 april 2009 - 13u42
"Hey Ya" werd in 2003 ook al platgecovered op de akoestische gitaar, en het zal wss wel verder terug gaan. Oudste truc van de wereld.
windiaan
Dinsdag 31 maart 2009 - 13u13
Met alle respect voor de jongeheer Erkens, maar ook hij heeft het 'idee' ergens anders vandaan. Zoek maar eens naar covers van crazy door the kooks (bvb die in de parijse straatjes)
b rally
Donderdag 26 maart 2009 - 19u44
Overrompeld van The Black Box Revelation, The Hickey Underworld, Steak Number Eight? Spijtig voor Erkens maar helaas, niet onder de indruk. Met drie een een halve ster is deze cd alvast schoon in de vernieling geschreven.
Marvin42
Dinsdag 24 maart 2009 - 19u18
Mag ik er de lezer even op wijzen dat Mellow (spreek uit als milow) eveneens als 'pipo' kan beschouwd worden? Niet alleen maakt hij keer op keer hetzelfde -slecht- nummer, ook heeft hij zijn grootste hit behaald door het idee van jongeheer Erkens over te nemen, namelijk een R&B-hip-hop-pop-comerciëel-nummer met accoustische gitaar te coveren.
follower
Dinsdag 24 maart 2009 - 18u47
Humo vindt Humo-"ontdekking" super, news at 11. Ik heb zo de indruk dat hij meer tijd heeft besteed aan het geäffecteerd poseren voor de hoesfoto's dan aan de songs, maar het zal aan mij liggen.
Reageer ook