The Hickey Underworld - The Hickey Underworld

'Verkocht!', suggereerden niettemin de complottheoretici en andere azijnpissers 's anderendaags op hun blogs en pagina's.

NIET DUS!!! Pas na een pittige discussie haalde THU het nipt - het scheelde de dikte van het haar van een kletskop - van The Black Box Revelation, mede dankzij een gloedvol betoog van de twee onverdachte muzikanten in de finalejury: Joost Zweegers van Novastar, die ons wees op de sóngs achter de harde muziek van THU 'en hoe die ook solo aan de piano overeind zouden blijven', en Bent 'Das Pop' Van Looy.

En dat die het méénde: Van Looy is samen met collega-Poppers Reinhard Vanbergen en Niek Meul gepromoveerd tot producer van de titelloze debuut-cd. Die nu dus voor ons ligt, en het overrompelende bewijs levert dat de HRR-triomf van THU níét gratuit was. Wat een plaat namelijk! De release van 'The Hickey Underworld' mag de afgelopen maanden wat voeten in de aarde gehad hebben, met een valse start op de koop toe, maar dat is in één klap vergeten. In deze afgelikte tijden waarin muzikanten, concertpromotors, radiomakers en journalisten met twee woorden hebben leren spreken, doen de nonchalance en openhartigheid van THU trouwens deugd.

De muziek! De singles 'Mystery Bruise' en 'Future Words' - twee kanjers - hoort u te kennen van StuBru en onze 'Arriba!', de eerste zelfs nog van de Rock Rally, en de acht andere songs zijn van hetzelfde kaliber. Geen balsemende wijsjes om 's ochtends op Radio 1 mee te ontwaken - of 't moet zijn dat u thuis Guantánamo'ke wilt spelen - maar evenveel uppercuts, uitgedeeld met boksijzers in de handschoenen. U ligt er nadien uitgeteld op de vloer bij, of trekt integendeel opgefokt de straat op om op baldadige wijze her en der verkeersborden uit te rukken. Een enkeling steekt misschien een flitspaal in brand, of pist ergens in een brievenbus. Zo'n opruiende, nijdige muziek maakt The Hickey Underworld namelijk. Maar: onder die betonlaag betreft het telkens wel fijne songs, met poten en oren, die bijvoorbeeld ook op een akoestische Martin D28-gitaar tot hun recht zouden komen.

Dat is, vermoeden we, ook de verdienste van de drie producers, die de scherpste en hardste kantjes niet afgeslepen hebben - ze zouden aan de ziel van THU raken! - maar die wel de nodige verluchtingsgaten in het beton hebben geboord - sorry voor de vergelijking, we zitten midden in verbouwingswerken aan le Château P. Maar het vergt dus een inspanning en minstens een páár beluisteringen om tot de essentie van de songs door te dringen. Zoals een goed lief geven ze hun geheimen slechts mondjesmaat prijs, maar daarna? Ohlalala (denk aan dat goed lief)! En tot wat voor een fantastische zanger is Younes Faltakh de afgelopen drie jaar uitgegroeid! Probeer maar eens boven de branding uit te komen wanneer achter je Jonas Govaerts, drummer Jimmy Wouters en bassist Georgios Tsakiridis hun stormen ontwikkelen. Faltakh dóét het.

Het is uit tien gelijkwaardige songs moeilijk een uitschieter te kiezen - ooit al een bokser gevraagd welke mep uit een reeks mokerslagen het meeste pijn deed? - maar laat 'Blonde Fire' de waardige derde single zijn.

Maar als u ons nu wilt excuseren: we moeten dringend een tramhokje in Tervuren molesteren!

Voorbeluisteren via

The Hickey Underworld speelt op zondag 5 juli op Rock Werchter

• The Hickey Underworld
• MySpace: The Hickey Underworld
• Humo's Rock Rally 2006
• YouTube: 'Mystery Bruise'