Titus Andronicus - The Airing of Grievances

cd-reviews Zaterdag 7 maart 2009 - 11u00, door (nq)

'Het leven is een stront; je moet erin durven bijten.' Een levenswijsheid van mijn vader die spontaan opwelde bij het inslaan van 'The Airing of Grievances', een debuut dat de laatste illusies over ons bestaan in het ondermaanse uitwist en tegelijk bol staat van een levensdrang, een urgentie die we sinds 'Sorry Ma, Forgot to Take out the Trash' van The Replacements niet meer gehoord hebben. Da's gedurfd, maar Titus Andronicus (genoemd naar een extreem bloederige tragedie van protopunker Billy Shakespeare) verdient dan ook alle lof.

5732_catalogue_9432_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Toptracks:

  • Upon Viewing Brueghel's 'Landscape with the Fall of Icarus'

Vanwege de compromisloze teksten van Patrick Stickles, die zijn woede in instant meebrulbare slogans, Bijbelse beeldtaal en clevere oneliners giet. Vanwege de overweldigende kracht van hun muziek: nauwelijks geproducete punk die als een sprinkhanenplaag op je afkomt, maar ook uitblinkt in popmelodieën die dagen blijven hangen.

En vanwege het feit dat ze het ménen: als alles overspoeld wordt door ironie, werpt Titus Andronicus een barricade op van waarachtigheid.

De songs dan. Geen vrucht van onze lenden zal ooit de kraamafdeling verlaten zonder eerst - na Bowies 'Kooks', liefste! - 'My Time Outside the Womb' in de maag gesplitst te krijgen: 'You're gonna spend the rest of your life trying too hard to forget that you met the world naked and screaming and that's how you'll leave it.' Bij wijze van headstart. 'Arms Against Atrophy' is twee songs ineen, verbonden door een hartverscheurende gitaarriff, met Stickles die zingt als Conor Oberst met peper in zijn gat en de groep die klinkt als Los Campesinos! zonder de studentikoze ongein.

In 'Fear and Loathing in Mahwah, NJ' klinkt, na een trage, misantropische intro, als uit één keel de strijdkreet 'FUCK YOU!', waarna Pogues-achtige waanzin volgt. Onze ruimte is beperkt - voor een woordje uitleg over lijflied 'Titus Andronicus', het tweeluik 'No Future Part I' en 'No Future Part II: The Day After No Future' of een linkse directe moet u maar eens langskomen - dus sturen we u de nacht in met deze Belgisch geïnspireerde observatie uit 'Upon Viewing Bruegel's 'Landscape with the Fall of Icarus'': 'It's obvious to me somebody, somewhere must really have done a number on you / and I know because the fuckers got me too.' Het leven is een kruisweg; doe ze nog eens vol.

Voorbeluisteren via Titus Andronicus - The Airing of Grievances

3 reacties

reageer ook 

Donderdag 16 december 2010 - 10u51

Adere

Dito op The Monitor. Plaat heeft een half jaar vastgezeten in de speler van mijn auto. Geweldige schijf.

 

Zondag 5 september 2010 - 19u46

Jeroen

Inderdaad een geniale band (denk aan Bruce Springsteen, maar dan meer punk). Ongelooflijk jammer dat hun tweede, 'The Monitor', hier niet uitgebracht wordt, want dat is zo mogelijk nóg beter, met een veel rijkere sound.

 

Vrijdag 8 januari 2010 - 13u33

Benny Camino

Machtige portie lawaai die me met weemoed doet terugdenken aan de tijd dat ik ons ma in de gordijnen joeg met platen van Hüsker Dü, Dinosaur Jr, The Pixies, Minutemen en The Replacements (om er een paar te noemen). Aan die laatsten doen ze me trouwens vaak denken en ik wordt graag herinnerd aan The Replacements zaliger. Topschijf! Voer voor de eindejaarslijsten!

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

Meest gelezen

Jouw aanraders

cd-reviews