Animal Collective - Merriweather Post Pavilion

cd-reviews Vrijdag 23 januari 2009 - 11u00, door (hs)

De plaat is nog maar net uit en alle superlatieven zijn al op. Nerdy bloggers analyseerden de voorbije maanden elke byte nieuwe 'informatie' over 'Merriweather Post Pavilion' aan flarden, de platenfirma probeerde het onvermijdelijke te voorkomen met lichtjes overdreven waarschuwingen als 'It is your sole responsibility to keep this disc safe' en 'Do not leave in shared office spaces' op het promohoesje, en zowat alle recensies gewagen nu al vlotjes van de beste plaat van 2009. Erg is dat niet, want de essentie is in een eenvoudig zinnetje samen te vatten: de nieuwe van Animal Collective is onze favoriete popplaat sinds Fleet Foxes.

5660_catalogue_9243_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Toptracks:

  • My Girls

't Is niet dat dit elftal heerlijk duizelende psychedelische songs zich even vlot laat weghappen als het Fleet Foxes-debuut, maar feit is dat Animal Collective nog nooit een hele plaat lang zo uitnodigend en - welja - poppy geklonken heeft.

Onze lievelingstrack 'My Girls' klinkt groots en grandioos, alsof het trio op een bergkam staat te spelen terwijl het zonlicht met bakken uit de hemel valt. 'Bluish' zwijmelt en wobbelt als een gesmolten Zombies-single. Het nerveuze 'Summertime Clothes' dwaalt koortsachtig door een nachtelijk maar bloedheet New York, voortgedreven door niet-aflatende rave-synths, alle zintuigen op scherp. En afsluiter 'Brother Sport' heeft nog het meest van een euforische dance-megamix van de fantastische soloplaat 'Person Pitch' van zanger Panda Bear, met Afrikaanse chants, rimpelende Philip Glass-melodietjes en loeiende sirenes.

Het moge duidelijk zijn: de negende plaat van deze ex-Baltimorezen (de heren resideren tegenwoordig in New York, Washington DC en Lissabon) is hun eigen 'Yoshimi Battles the Pink Robots', hun eigen 'Deserter's Songs'. Een bescheiden doorbraak wenkt.

Voorbeluisteren via Animal Collective - Merriweather Post Pavilion

1 reactie

reageer ook 

Vrijdag 15 mei 2009 - 14u57

Benny Camino

De eerste CD van 2009 die in mijn platencollectie opdook. Sterke plaat, zonder meer, al duurde het even tot ze echt tot mij doordrong. En of ik ze binnen pakweg vijf jaar nog even sterk vind, blijft een twijfelgeval, maar tot dan mag ze zich aan een plaatsje in mijn voorlopig eindejaarlijstje verwachten.

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews