Mr. Oizo - Lambs Anger

Toch is 'Lambs Anger' meer dan een rondje 'Nonkel Pop' voor doorgewinterde discokikkers en bollenslikkers. Zo hoeft men niet noodzakelijk de hele catalogus van het legendarische Bonzai-label (fuck Londen, Parijs en Berlijn: Deurne rules!) in huis te hebben om aangestoken te worden door de donkere ravebeats & pieces van 'Pourriture 7', 'Pourriture 2' of 'Bruce Willis Is Dead' - een eerbetoon aan de raveklassieker 'James Brown Is Dead' van L.A. Style.

En het uptempo 'Two Takes It' mag dan verwoed knipogen naar de hitparadehouse van C&C Music Factory en Inner City, 't is in de eerste plaats een walgelijk dansbare stamper. Zelfde verhaal voor 'Cut Dick', dat is overgoten met digitale sax en lonkt naar het acid jazz-hitje 'How Gee' van Black Machine.

Dat Dupieux geen kwartalen lang aan zijn tracks schaaft maar ze liever quick and dirty voor de leeuwen gooit, heeft ook zijn nadelen. Het nochtans indrukwekkend klinkende 'Z' dendert na anderhalve minuut blindelings een doodlopende straat in (en sukkelt er twaalf nummers verder achterstevoren weer uit in de opgeblazen skit 'W').

De titeltrack (zogezegd een home recording van Flat Eric, Dupieux' handpop annex stofnestmascotte) is niet meer dan een adempauze tussen de loeiharde acid van 'Positif' en de gameboy grooves van 'Erreur Jean', en 'Blind Concert' klinkt als grieperige Boys Noize.

'Lambs Anger' is uiterst geschikt, overigens, als krachtvoer om een hangar vol noodlijdende discokikkers en bollenslikkers de winter mee door te helpen. Merci, professeur Oizo!

Voorbeluisteren via

• MySpace: Mr. Oizo
• YouTube: beluister toptrack 'Gay Dentists'