The Dears - Missiles

Wat rest is het liefdespaar Murray Lightburn (in 2005 door Onze Man treffend omschreven als een zwarte kloon van Morrissey) en toetseniste Natalia Yanchak, én een klein uur vol bitterzoete popsongs, stuk voor stuk doorweven met zelfbespiegeling, fluwelen melodieën en in sombere arrangementen gedrenkte hoop.

Waarom The Dears groepsleden bij de vleet - al zeventien stuks, als we goed tellen - verslijten? Simpel: opperhoofd Lightburn vaart een riskante koers (Kinderkoren! Een saxofoon! Bizarre teksten!) en begeeft zich zonder scrupules in het grensgebied tussen melancholie en theater, wat in de titeltrack van 'Missiles' trouwens behoorlijk fout afloopt. Maar hij méént het wel, en wat ook helpt: hij heeft veel weg van Damon Albarn op diens kwetsbaarste exploten - wie Albarns 'Hong Kong' nog niet op de iPod heeft, dient daar cito presto iets aan te doen.

Dat niveau haalt geen enkele track op dit plaatje, maar de mistroostige ballad 'Dream Job', de eerste helft van het gracieus kabbelende 'Berlin Heart' en 'Crisis 1 & 2', een duet met vrouwlief, komen aardig in de buurt. Moraal van 't verhaal: zonde dat The Dears een paar veelbelovende ideeën eigenhandig de strot omwringen - met een lullige spokenwordpassage hier ('Lights Off') en een nodeloos gerekte outro daar ('Disclaimer') - maar tijdens bevroren winternachten mogen Lightburn en Yanchak ons gerust komen instoppen.

Voorbeluisteren via

• MySpace: The Dears
• The Dears
• YouTube: 'Money Babies'