
Toptracks:
- Son the Father
- Twice Born
Op 'The Chemistry of Common Life' draait Fucked Up de formules van het genre binnenstebuiten. Of kent u veel hardcoreplaten waarop de eerste en de laatste seconden voorbehouden zijn voor een fluit? Waarop een song opent met een congasalvo ('Magic Word'), twee wazige instrumentaaltjes opduiken uit het niets ('Golden Seal' en 'Looking for God') en de engelachtige Vivian Girls de hemelpoorten wijd opengooien ('No Epiphany')?
Alles dondert uit de speakers: de gitarist/producer/Kevin Shields-wannabe die zichzelf 10,000 Marbles noemt drapeert tientallen lagen gitaar over elkaar. Hadden we u al gezegd dat de schreeuwzang van man mountain Pink Eyes doet denken aan Koekiemonster op een dieet van groenten en fruit?
Mochten we u nu met de indruk opgezadeld hebben dat 'The Chemistry of Common Life' een pretentieuze, ondoordringbare monoliet is, dan willen we dat nog snel even rechtzetten. Want het is de verpletterende power van deze plaat die het 'm doet, de headrush waarin meebrulbare toptracks als 'Son the Father' en 'Twice Born' ons keer op keer meeslepen. Voor ons zijn dat simpele kicks, maar de alchemisten van Fucked Up zien er ongetwijfeld de alledaagse mirakeltjes in die hen geïnspireerd hebben tot de titel. Whatever. Zolang die volumeknop maar op 11 blijft staan.




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



0 reacties
reageer ookReageer ook