Minor Victories - Minor Victories

, door ()

Minor Victories

Wij horen op ‘Minor Victories’ weinig sporen van de Slowdive die via reverb ruimte vond, en daarna pas overlegde met welke gitaarpedaaltjes die ruimte zou worden gevuld. Er is nog minder te merken van de Mogwai die spanning en bibberatie opbouwt, vervolgens alles loslaat, en daarna dat procedé herhaalt. Een enkele keer – in de eerste helft van ‘Folk Arp’ – springt Stuart Braithwaites gitaar eruit, als ze stemmig meeloopt met een muziekdoosje zoals op Mogwai’s soundtrack voor ‘Les revenants’. In de tweede helft van de song gaan gitaren kopje-onder in een bad van synths en strijkers uit doosjes; onder de koptelefoon lijken het plensbuien.

We horen vage Editors-echo’s in ‘A Hundred Ropes’, een straffe popdeun met roots in de jaren 80. Van die strafferds zijn er nog: ‘Cogs’ bijvoorbeeld, dat in huis valt met een oe-woe-stem vol neerdwarrelend sprookjesstof en met een kssssgggggg-gitaar: Goswell klimt daarna naar nog ijlere hoogten, een land waar Kazu Makino van Blonde Redhead de ijskoningin is. Maar vooral: deze mensen weten hoe ze iets catchy en puntig moeten leveren. En klinken dat het overal doet!

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven