Toptracks:
- Five Years Time
Het is een staalkaart van wat de Londenaars te bieden hebben: gewichtloze folkrock voor speelgoedgitaar en ukelele, vervolledigd met bellen en plukjes viool, en kinderlijk naïeve lyriek over liefde als zonneschijn die doet geloven dat het leven zelve ook gewichtloze folkrock is.
U weet wel beter, en we durven er al onze happy pills op te verwedden dat u de hele 'Peaceful, the World Lays Me Down' binnenkort uit het raam keilt, maar intussen kan-ie enkele weken als vluchtweg dienen - en daarna grijpt u gewoon terug naar Jonathan Richman. Afgesproken? Fijn!
Op dan naar '2 Atoms in a Molecule' en 'Jocasta', op meisjesharten gerichte popsongs die van Adam Green hadden kunnen zijn al heeft die meestal een ander deel van de vrouwelijke fysionomie op het oog. Van een titel als 'Shape of My Heart' gaan wij normaal over de rooie, maar hier: puike melodie, mierzoete tekst, een klein beetje heroïek en wederom een feestje voor het oor. In 'Do What You Do', 'Give a Little Love' en 'Second Lover' wordt gas teruggenomen en komt de filosofie-voor-bloemenkinderen op de voorgrond, en dan is het doorspoelen geblazen.
Maar vanaf 'Five Years Time' gaat het weer de goeie kant op, met dank aan de zangeresjes Laura Marling en Emmy The Great (sic): 'Rocks and Daggers' is melig maar uitstekend, en de titelsong is de beste trage op de plaat, op de hielen gezeten door de vederlichte melancholie van 'Mary'.
En als u ons nu wilt excuseren: wij gaan nog zeven keer luisteren naar 'Up on the Roof' van The Drifters, tot nader order onze nummer één qua escapisme.
Voorbeluisteren via 
0 reacties
reageer ookReageer ook