Madensuyu - D Is Done

cd-reviews Zaterdag 8 november 2008, door (cv)

Een fragmentatiebom die ons koud in het gezicht ontplofte: zo voelde 'A Field Between', de eerste langspeler van Madensuyu, het Gentse duo dat met manische, afgekloven rock de derde plaats in Humo's Rock Rally 2004 veroverde. 'D Is Done' is in eerste instantie net iets minder overweldigend, maar blijkt na verloop van tijd minstens zo verslavend als zijn voorganger, zodat wij u met stelligheid kunnen melden: de waanzin woedt nog immer in de hoofden van Pj Vervondel (drums en kreten) & Stijn Ylode De Gezelle (zang, gitaar en keys).

5525_catalogue_8931_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Toptracks:

  • tread on tread light
  • Little F
  • D Is Done

Die tragere impact heeft te maken met de volgorde van de nummers: de meest intense, meest overrompelende songs zijn opgespaard voor de tweede helft van de cd. Dat zijn achtereenvolgens het delirante, aan Pere Ubu herinnerende 'MY' (met een gestoorde sax en klarinet, de enige gastbijdragen op de plaat), het van ijlkoorts bevangen 'tread on tread light', het pulserende 'Little F', riekend als het hellevuur, en de afsluitende titeltrack - zonder de twijfel de meest verrassende song die ooit uit het magische repetitiehol van Madensuyu ontsnapt is.

Toch zijn ook de éérste vijf songs stuk voor stuk van prima kwaliteit. De van ingehouden spanning strak staande opener 'woman' bijvoorbeeld. Of 'FAFAFAFUCKIN'', dat precies biedt wat je bij zo'n titel mag verwachten. Of het maanzieke 'write or wrong', of het - jazeker! - enigszins grappige 'OH FRAIL' (voorwaar met ritmisch handgeklap) en het van de bloedbaan van Ian Curtis afgetapte 'Ti:ME'.

Door het puike werk van producer Peter Vermeersch en mixer Pierre Vervloesem, die eerder onder meer dEUS en Mad Dog Loose begeleidden bij hun eerste studiowerk, klinkt Madensuyu bovendien helderder dan ooit, zonder een grammetje aan intensiteit in te boeten.

'D Is Done' is geschoeid op de leest van een Griekse tragedie, met een protagonist, een antagonist en een koor, maar wie dát uit de plaat kan opmaken, mag meteen aan de slag op de dienst cryptografie van de CIA. Stijn Ylode De Gezelle gebruikt soms een verzonnen taal, maar zelfs als hij zich van het Engels bedient valt er meestal niet méér te begrijpen dan links of rechts een halve zin. Maar dat geeft niet, wel integendeel: het maakt het enigmatische waas dat om de songs hangt alleen maar enigmatischer. D is done, but Madensuyu is still going strong.

2 reacties

reageer ook 

Vrijdag 6 maart 2009 - 08u03

sy2004

en u dacht dat dEUS geweldig was ??? :lol:

 

Dinsdag 18 november 2008 - 12u50

Nice

Gewéldige plaat die bij iedere luisterbeurt nog beter wordt. Vervloesem en Vermeersch zorgen idd voor het geluid dat Madensuyu verdient. Een aantal geniale songs en bij momenten haast ondraaglijk intens. Sorry: alleen superlatieven... ...en ja: zelfs de verpakking is schitterend.

 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews