
Want hij dóét het weer, Oberst. Dit is dan wel geen nieuwe Bright Eyes-plaat - da indiekid laat zich deze keer begeleiden door The Mystic Valley Band - maar heel veel verschillen vallen er niet te spotten.
Goed ja, de weelde van 'Cassadaga' is ingeruild voor naaktheid: Oberst klinkt basic, uitgepuurd en eenvoudig - een singer-songwriter quoi. Maar aan zeggingskracht heeft hij niet ingeboet.
En: optimistischer hebt u hem nog nooit gehoord. Over intimistische kunststukjes als 'Eagle on a Pole' en 'Milk Thistle' mag dan een sepia film liggen, 'I Don't Want to Die (in a Hospital)' en 'NYC-Gone, Gone' zijn brokken stampende levenshonger. En zo gaat dat de hele tijd door: elk wondje krijgt een pleister, inclusief kus van de verpleegster. En voor je 't weet zit je dus in een metrostel doldwaas voor je uit te glimlachen.
Toptrack: 'Eagle on a Pole'


























0 reacties
reageer ookReageer ook