Carla Bruni - Comme si de rien n'était

cd-reviews Zaterdag 26 juli 2008, door (godb)

We zullen het maar gewoon eerlijk toegeven: ze lagen ook hier klaar, de flauwe Sarkozy-grapjes en ons botte fileermes voor nóg maar eens een cd'tje van een mooi snoetje dat om God-weet-welke-reden de wereld probeert te bewijzen dat ze ook kan zingen. Na één beluistering hebben we onze snode plannen echter snel weer opgeborgen, en na twee beluisteringen schaamden we ons diep voor onze eigen vooringenomenheid.

5276_catalogue_8456_detail.jpg

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

En nu - drie dagen en tal van beluisteringen later - zijn we bereid een duel met de blanke sabel aan te gaan met iedere onverlaat die het aandurft deze getalenteerde prachtvrouw onheus te bejegenen!

Neen, Carla is misschien niet de beste zangeres ter wereld, maar ze wéét dat, en ze kiest zeer slim alleen maar chansons die perfect bij haar bereik en haar sensuele, lichtjes hese stemgeluid passen. En neen, ze is evenmin een tekstueel genie genre Brel of Gainsbourg (u wel, misschien?) maar met haar teksten schetst ze wél een helder, raak en fraai geformuleerd zelfportret.

Inderdaad, lieve Scarlett Johansson, u leest het goed: Bruni schrijft haar teksten en muziek al drie cd's lang grotendeels zélf.

In 'L'amoureuse' heeft ze iets van de jonge Françoise Hardy, en ook uit bedrieglijk simpele maar prachtige liedjes als 'Salut marin' en 'Ma jeunesse' spreekt een hang naar het verleden. Bruni klinkt overigens de hele plaat lang als een meisje met de levenservaring van een vrouw van veertig, en zo blijkt ze - ach, had iederéén maar zoveel zelfkennis! - zichzelf ook te zien, getuige het heerlijke 'Je suis une enfant': 'Je suis une enfant / Malgré mes quarante ans / Malgré mes trente amants...' En: 'Mon fils conteste / Ma mère proteste / Mais moi j'me défends / Et je reste une enfant.'

De (schaarse) iets mindere momenten storen niet, de twee voorzichtige pogingen om americana en francofonie te verzoenen ('You Belong to me' en 'L'antilope') zijn meer dan geslaagd, met 'Notre grand amour est mort' evenaart ze de allerbeste momenten van Axelle Red, en het in haar moedertaal gezongen 'Il vecchio e il bambino' sluit de plaat - zoals dat hoort - met een hemels hoogtepunt af.

Intelligent, charmant, vakkundig, lichtjes weemoedig, subtiel en sober maar prachtig gearrangeerd, en één en al goede smaak: met 'Comme si de rien n'était' heeft Carla Bruni le charme discret de la bourgeoisie perfect op muziek gezet. Waarvoor een revérence en een merci beaucoup van onzentwege.

Toptracks: 'Ma jeunesse', 'Je suis une enfant', 'Il vecchio e il bambino'

Voorbeluisteren via Carla Bruni - Comme si de rien n'était

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

cd-reviews - Archief

Zoeken in cd-reviews:

Reviews per artiest:

Reacties en commentaren

Jouw aanraders

cd-reviews