
Als u nu vermoedt dat Mann geen gevoel voor humor heeft, dan hebt u het verkeerd. Dijenkletsers zijn aan haar niet besteed, geestige observaties des te meer (in 'Phoenix': 'You love me like a dollar bill / you roll me up and trade me in'). De personages die '@#%&! Smilers' bevolken - het geluk glijdt hen door de vingers - worden met opvallend veel empathie geborsteld. Milde melancholie is het sleutelwoord, in tekst en in muziek. De zoetzure pop, met vaak een piano of orgel in de hoofdrol (Mann is meer en meer de vrouwelijke Tom Petty) wordt vermengd met mijmerende strijkers ('It's Over', 'Columbus Ave.'), soulvol koper ('Borrowing Time', 'Medicine Wheel'), gekke synths ('Thirty One Today'), een mannenstem ('Ballantines' is een duet met Sean Hayes) of gefluit (!) van schrijver Dave Eggers ('Little Tornado'). Mann is geen muzikale kameleon à la Costello of eels, en dus ligt '@#%&! Smilers' netjes in het verlengde van haar vorige werk, maar de kwaliteit van de songs is meestal zo hoog dat dit zonder twijfel haar beste is 'Bachelor No. 2'. Zeg dat Humo het gezegd heeft!
Toptrack: 'Medicine Wheel', 'Little Tornado'




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



0 reacties
reageer ookReageer ook