Jakob Dylan - Seeing Things

Maar 't is te begrijpen: 'Seeing Things' werd geproducet door de stilaan incontournabele Rick Rubin, is nog strenger akoestisch dan de laatste cd's van Cash (en de jongste twee van Neil Diamond) - zo puur dat we ons afvragen wat Rubin eigenlijk nog dóét achter zijn mengtafel - en zit in de zwart-withoes die stilaan het Rubin-waarmerk is geworden. Opmerkelijk trouwens hoe sterk de inmiddels 38-jarige Jakob op zijn pa lijkt, maar dat geheel ter zijde.

Gelukkig heeft de zoon alleen de looks (en de muzikale roots) en niet de stem van zijn vader geërfd - dat zou pas gênant zijn geweest. Zijn timbre valt te situeren in de vierhoek Mark E. Everett (van eels), Bruce Springsteen, Warren Zevon en Elvis Costello. Een mooie vierhoek. Maar goed ook, want van zijn stem, en de melodieën, moet hij het op 'Seeing Things' hebben: de begeleiding is zo low key en intimistisch dat een mens zowaar opschrikt van de geborstelde drums op de shuffle 'All Day and All Night', de vrouwenstem op 'Everybody Pays as They Go' en het iets strakkere tempo van 'Will It Grow'. 'Will It Grow' doet trouwens denken aan 'Way over Yonder in the Minor Key', de onuitgegeven Woody Guthrie-song die Billy Bragg & Wilco op hun 'Mermaid Avenue' tot leven wekten. Yep, de cirkel tussen vader Bob en zoon Jakob lijkt daarmee rond.

De beeldspraak waarmee Jakob Dylan de oorlog aan de kaak stelt (in een handvol songs) of de wijze waarop hij met de arbeidersklasse sympathiseert (in 'All Day and All Night') lijkt hij trouwens van pa geërfd te hebben, en de liefde voor blues, folk en country heeft hij evenmin van een vreemde. Maar toch is Dylan junior op 'Seeing Things' vooral zichzelf: de auteur en zanger van mooie, sobere, simpele liedjes waar het weldadig naar luisteren is. Hij zou tussen twee Wallflowers-platen door vaker solo moeten gaan.

Toptrack : 'Valley of the Low Sun'

Voorbeluisteren via

• Offici?le site
• Myspace.com: 'Jakob Dylan'