
De kierewiete Berman - worstelend met een kanjer van een drank- en heroïneverslaving - stond erbij en keek ernaar, vijftien jaar, vijf platen, een reeks depressies en een paar zelfmoordpogingen lang.
Vandaag, de demonen verjaagd en met zijn vrouw Cassie als bassiste en tweede stem aan zijn zijde, moet 'Lookout Mountain, Lookout Sea' eindelijk erkenning brengen. Van Malkmus en Nastanovitch is geen sprake meer, in hun plaats is een vierkoppige groep gekomen die de americana, countryrock en indiemuziek perfect aanvoelt.
Berman heeft zijn verslaving onder controle, maar uit zijn ervaringen aan de zelfkant kan hij nog jarenlang putten (elk nadeel hep ze voordeel). Met een stem die het midden houdt tussen Lou Reed en Johnny Cash levert dat naast mooie titels ('What Is Not But Could Be If', 'Suffering Jukebox', 'Strange Victory, Strange Defeat') ook straffe oneliners en hoekige verhalen op; beurtelings blijgemutst, weemoedig en dreigend verteld - dat laatste wanneer herinneringen aan het troebele verleden de schurftige kop nog eens opsteken.
De muziek is gehavend als de beste indie-countryrock, maar tegelijk zo toegankelijk als pop: reken maar dat u pakweg 'Suffering Jukebox' (over een afgedankte jukebox in een naargeestig honkytonk-hol) niet gauw uit uw hoofd zult krijgen! En zo staan er nog een paar klassiekers-in-wording op.
Zoals Berman op een bijgevoegd kartonnetje met akkoordenschema's bescheiden noteert: 'Anyone can play these songs; just put your fingertips on the polar bear noses + strum. Love, David.' In de eenvoud herkent men de meester. Schitterende plaat.
Toptracks: 'Suffering Jukebox', 'Strange Victory, Strange Defeat'




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



1 reactie
reageer ookRule
Donderdag 18 december 2008 - 14u55
Mijn ontdekking van het jaar ... en 2008 was sowieso al een geweldig muziekjaar!
Reageer ook