
Vijf jongens hebben zich rond een kampvuur geschaard, iemand zet een sinister kinderwijsje in, de rest valt perfect in, drums komen aangerold en we zijn vertrokken voor tweeënhalve minuut onversneden gelukzalige pop.
Fleet Foxes zijn twintigers uit Seattle met baarden en flanellen ruitjeshemden, die graag en goed - zeg maar gerust: fan-tas-tisch - zingen. Op hun debuut is geen plaats voor trieste indieballads of ironisch-ondermaatse zangpartijen, nee, veertig minuten lang tuimelen onwerkelijk mooie drie- en vierstemmige harmonieën uit de pophemel, alsof Crosby, Stills, Nash & Young en de Beach Boys besloten hebben om zich samen aan gospelpop te wagen.
Frontman Robin Pecknold steekt erboven uit: wanneer hij in het grotendeels a capella gezongen 'Oliver James' plots uithaalt, hoor - nee, voel je zijn stem trillen van emotie. Op zulke momenten doen de rillingen koerske langs onze ruggengraat.
De Foxes selecteren het fraaiste uit Britse sixtiespop, Californische folkrock en beachpop uit de vroege seventies, Byrdsiaanse country, bergfolk uit de Appalachen en zelfs middeleeuwse koorzangen, en stikken alles naadloos aaneen tot een Eigen Geluid. Hun enthousiasme voor al die geweldige muziek van vijftig, honderd, vijfhonderd jaar geleden spat werkelijk uit de speakers.
'Sun It Rises' opent met een wazige flard close harmony, maar ontpopt zich al snel als een psychedelische popsuite met een oud-Keltische (!) toets en een Fairport Convention-gitaarlijn. Overal horen we de barokke krulletjes van The Zombies en The Millenium.
In het wonderlijke 'Blue Ridge Mountains' plukt Skye Skjellset een heerlijke melodie uit zijn mandoline, fluiten dreigen in 'Your Protector', en het hypnotiserende 'Tiger Mountain Peasant Song' bárst bijkans van intensiteit, voor het bepaald hemels verdampt.
De songs zelf zijn hier en daar nog wat ongelijk van kwaliteit, maar het valt nauwelijks te geloven dat de Fleet Foxes nog zo jong zijn, dat de band nog maar twee jaar bestaat, en dat ze deze plaat hebben gefinancierd met behulp van maxed-out kredietkaarten, uitzendbaantjes en suikerooms. Wat ons betreft spelen ze nog een klasse hoger dan ander goed (en verwant) muzikantenvolk als My Morning Jacket, Band Of Horses en Grizzly Bear.
Ons advies: koop 'Fleet Foxes' op vinyl, schaf u een draagbare pick-up aan en ga in het hoge gras liggen luisteren, keer op keer op keer, tot er genoeg geruis en gekraak op de plaat staat om de songs helemaal áf te doen klinken. Daar kan geen dure vakantie op de Malediven aan tippen.
Toptrack: 'White Winter Hymnal' (gratis & volstrekt legaal te downloaden via subpop)




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



11 reacties
reageer ookPierre
Vrijdag 19 juni 2009 - 10u05
Geniale muziek !!! maar doe dan ook de moeite om de hele catalog van het ter ziele gegane Hollandse-en-al-even-geniale Daryll Ann te beluisteren. Je zal zien dat je het niet altijd ver hoeft te gaan zoeken. Ik zal niet zeggen dat het echt dezelfde soort muziek is, maar voor mij heeft het dezelfde vibe !!
dreamer77
Vrijdag 12 september 2008 - 20u49
O zo mooi! Zeker de moeite waart! Kopen dus!
Jaguar
Dinsdag 2 september 2008 - 09u39
prachtig. Koop zeker de EP erbij, anders mis je nog een bende prachtsongs, het adembenemende Mykonos op kop!
thewallstreetshuffle
Vrijdag 29 augustus 2008 - 13u52
Dank u andreas voor deze commentaar, het is inderdaad jammer dat goeie groepen als coldplay en the kooks zo de grond worden ingeboord. over deze cd kan ik heel kort zijn: ronduit briljant!
andreas spielmacher
Maandag 11 augustus 2008 - 19u38
goede plaat die bij elke beluistering beter en beter wordt en je meer en meer naar de keel grijpt. tevens ook knappe hoes. Aan benny camino nog het volgende: het is gemakkelijk om nu the kooks of coldplay neer te sabelen, dat is blijkbaar in. laat ons hier wel niet bij vergeten dat beiden respectievelijk ooh la, naive en trouble, politics, rush of blood to the head, violent hill geschreven hebben. Misschien was jij ook wel één van hen die ten tijde van yellow, coldplay naar ijle hoogtes zat te schreeuwen, maar nu zit af te breken omdat zij ook een mainstream succes hebben. Hopelijk staat fleet foxes (en anderen in hun zog) hetzelfde lot niet te wachten als zij straks een eventuele hit zouden scoren
liefbet
Maandag 14 juli 2008 - 09u49
Misschien wordt dit wel mijn favoriete plaat van 2008.
RolandT
Vrijdag 11 juli 2008 - 22u16
fantastisch wat een debut, prachtige stemmen.
toolish
Vrijdag 11 juli 2008 - 14u19
hemeltje!
Benny Camino
Dinsdag 8 juli 2008 - 14u56
En Wimmer kan maar beter een oorarts raadplegen, als ge het mij vraagt! Ga nog wat wenen bij uw plaatjes van The Kooks, Coldplay en andere triestige bleiters. Lang geleden dat een debuut mij zo snel en zo stevig bij het nekvel heeft gegrepen! En (hs) heeft er ook een mooie en juiste recencie over geschreven. Als Humo gelijk heeft, geef ik het graag ruiterlijk toe. Halfweg 2008 (voorlopig) met stip genoteerd als mijn plaat van het jaar.
Toomy
Maandag 7 juli 2008 - 21u33
Redelijk tot vrij briljant...
Wimmer
Zondag 6 juli 2008 - 12u39
De recensent kan beter op pensioen gaan. triestige muziek!
Reageer ook