Dezelfde akoestische gitaarpracht, de weelderige en tegelijk verbazend luchtige arrangementen die we ons herinneren van 'The Head on the Door' en die bijna té gelijkende stem: het is niet lang zoeken naar invloeden, maar we kunnen u nu al op een blaadje geven dat 'Our Ill Wills' eind dit jaar op punten zal winnen van de over enkele maanden te verschijnen dertiende studioplaat van Robert Smith en de zijnen.
Twaalf songs lang balanceren de Shout Out Louds tussen kitsch en kunst, pathos en pop, en als zich achter hun rug een symfonisch orkest op gang trekt, klinkt dat niet alsof producer Björn Yttling (van Peter Bjorn and John) inderhaast een blik strijkers heeft opengetrokken, nee: er vliegt een vlucht violen over.
Uit het liefdevolle huwelijk van violen en gitaren worden prachtsongs geboren als 'South America' en onze favoriet 'Time Left for Love', een bitterzoete tragedie in popsongformaat.
Elders wordt aansluiting gezocht bij de gekartelde pop van bijvoorbeeld The Shins en vooral Okkervil River (ook groepen die een les of twee getrokken hebben uit het oeuvre van The Cure). Dat loopt uit op nummers als 'Normandie' met we zeggen het niet vaak superbe percussie of de monumentale slotsong 'Hard Rain', een onwrikbare groove die gaandeweg een paar keer Sonic Youth-gewijs uiteengereten wordt en toch zeven en een halve minuut lang het soort romantische allure aanhoudt dat alleen doorgewinterde popliefhebbers ooit ten volle zullen ervaren en doorgronden u hebt geluk!
Dat niveau wordt niet overal volgehouden, en 'Our Ill Wills' telt een aantal zelf te ontdekken mindere nummers, maar toch: we zetten er onze complete Abba-collectie op in dat Zweden, op de kunsten van Zlatan Ibrahimovic na, dit jaar niets mooiers zal voorbrengen. Köpen!
Toptracks: 'Tonight I Have to Leave It', 'Time Left for Love'
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook