
Opener 'Trash' begint nochtans niet onaardig: strak ritme, brommende baslijn en een zorgvuldig uitgetekende aanloop naar de obligate kabaaleruptie.
Goose zou er genoeg aan hebben om een wei vol teenagers zwetend richting zwerk te doen springen, maar Mickael Karkousse is dan ook een brullende publieksmenner met hondsdolheid in de ogen; The Whip moet het stellen met een mak neuzelende zanger met de Sturm und Drang van een schotelvod.
Hoezeer zijn kompanen er ook de pees op willen leggen, Bruce Carter staat de hele plaat lang op de rem. En als hij eens één keer zijn klep houdt, in de instrumental 'Divebomb', is het resultaat een slap Daft Punk-afkooksel dat dertig beats per minuut te traag gaat.
Valt er dan niets positiefs te melden? Toch wel: 'Trash', 'Blackout' en vooral 'Muzzle #1' horen in het vakje Prikkelende Synthesizerpop, bij de cd zit een gratis live-dvd, en trommelaarster Fiona ziet er niet onsmakelijk uit.
Op 16 augustus komen ze naar Pukkelpop: als dhr. Carter tegen dan de heilzame werking van guarana, cafeïne en efedrine heeft ontdekt, moet u misschien toch maar eens gaan piepen. In het andere geval kunt u met een gerust hart blijven stinken in uw tent.
Toptrack: Trash




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



0 reacties
reageer ookReageer ook