Gorki - Voor rijpere jeugd

Wat niet wegneemt dat de melancholie langs ramen, deuren en mangaten uit de songs gutst. Mag het verbazen? Laat De Vos de regeerverklaring van Leterme I zingen en zelfs Jean-Marie Dedecker krijgt een wee gevoel in de buik.

Toch is het moeilijk om van deze plaat te houden, en dat heeft alles te maken met de onbehouwen arrangementen. Pas na een paar keer doorbijten ontdekten we dat onder de overspannen riffs en ongerijmd spacy synths (het klinkt als het gefwieeep tussen twee zenders op de middengolf) wel degelijk fijne liedjes schuilgaan.

Het uit onversneden wanhoop opgetrokken 'Ik kan nooit meer naar huis', de vooruitgesnelde single 'Veronica komt naar je toe' of 'Naaktgeboren': inmiddels zijn we er rotsvast van overtuigd dat het prachtsongs zijn, alleen hóór je dat toch zo moeilijk.

Gelukkig zijn er genoeg uitzonderingen die ook zonder vivisectie hun schoonheid prijsgeven: 'Surfer Billy' (De Vos is wellicht de enige die 'Ik ben blij dat ik je vriend mag zijn' kan zingen zonder melig te klinken); 'Stotteraars aller landen', met subtiel huilende gitaar en aan Springsteen herinnerende mondorgel; het sobere 'Geluk in het spel' ('En ik weet het / Het lot is blind / En de liefde die kijkt scheel' - yes!); en natuurlijk 'Asfalt en beton', dat de hippies van Stonehenge contrasteert met de fermette-Vlaming, zonder de poëtische toon te laten varen. Hoedje!

Maar Gorki bereikt op deze plaat ook het absolute nulpunt: het dreinende 'United Kashmir' doet letterlijk pijn aan de oren. Geweldige tekst wel: 'United Kashmir / Wees welkom hier / Ik doe de winkel alle dagen open' (x7).

Met wat minder ongelukkige arrangementen had 'Voor rijpere jeugd' een prachtplaat kunnen zijn waaraan we tijdens het uur van de wolf onze ziel hadden kunnen warmen. Helaas.

Toptrack: 'Geluk in het spel'

• Gorki
• MySpace: Gorki
• Gorki: 'O mijn oude hart'