
Wel, lieve lezer, het zit zo. Van ons zult u volstrekt geen klachten horen over het opzwepende titelnummer, tevens single en openingstrack, maar het daaropvolgende 'Today's Lesson' en 'Moonland' vonden we al een stuk minder. 't Zijn geen slechte songs, alleen een beetje te middelmatig, en Cave zélf heeft de lat in de loop der jaren zo waanzinnig hoog gelegd dat wij - verwende nesten - daar in zijn geval niet meer tevreden mee zijn.
Neen, het eerste échte hoogtepunt is het briljante 'Night of the Lotus Eaters': mysterieuze groove, dreigende sfeer en zeer grote klasse alom. Helaas volgt daarna dan weer 'Albert Goes West', een ietwat banale, middelmatige rocker, die klinkt als een afleggertje van de Grinderman-sessie - en laten 'banaal', 'middelmatig' en 'afleggertje' nu net drie woorden zijn die wij volstrekt niet met Nick Cave associëren.
Het is de enige werkelijke misser op 'Dig, Lazarus, Dig!!!', want daarna wordt er een volstrekt foutloos parcours afgelegd. Onze favorieten? Het absoluut superieure 'We Call upon the Author', een nummer dat ons op één of andere vreemde manier aan 'Putain Putain' van TC Matic deed denken (die dobberende baslijn misschien, of die tegendraadse gitaar?), en waarin een doorrazende Cave God ter verantwoording staat te roepen voor zijn van banaliteit, oorlog, lelijkheid, leugens, middelmatigheid, moord en allerhande andere klootzakkerijen aan elkaar hangende schepping.
Of het fantastische 'Lie Down Here (& Be My Girl)': een voor Cave lichtjes ongewone uptempo popsong - meebruller, schreven we bijna - maar dan wel zo eentje waarin Mick Harvey openlijk staat te twijfelen of hij nu gitaar dan wel cirkelzaag aan het spelen is. En dan zwijgen we nog over 'Jesus of the Moon', het soort klassieke Cave-ballad waar de concurrentie linkerarmen en tal van andere lichaamsdelen veil voor zou hebben.
Nick Cave heeft ons in het verleden al talloze uren van bewondering bezorgd, en met 'Dig, Lazarus, Dig!!!' komen daar nog eens ruim veertig minuten bij: meer verwachten wij niet van een cd.
Toptracks: 'Night of the Lotus Eaters', 'We Call Upon the Author', 'Lie Down Here (& Be My Girl)'




















![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)



6 reacties
reageer ookSten
Zaterdag 24 mei 2008 - 00u41
Oké 'Moonland' en 'Albert Goes West' zijn inderdaad 'minder briljant'. Maar kom, die muggenzifterij toch. Man, wat een pak sterke songs: 'We Call Upon the Author, Hold On To Yourself, Lie Down Here, ... Geniale kerel
goldfingster
Dinsdag 29 april 2008 - 11u58
Adembenemend!!!!! Wie kan daar nu slechte commentaar op hebben? Ook zot van "tha botman's call". Maar deze is nog afwisselender. Mijn lievelingssong is "Jesus of the moon", daarvan krijg ik het warm, mijn haar komt recht, ik zie sterretjes enzovoorts! Wat een artiest!
thewallstreetshuffle
Donderdag 20 maart 2008 - 16u17
Zeker niet zo goed als Abatoir Blues/Lyre Of Orpheus(of hij die nog ooit overtrefd betwijfel ik), maar wel weer een geweldige plaat. We Call Upon The Author en Lie Down Here zijn echte wereldklasse.
toolish
Zondag 16 maart 2008 - 15u31
Genieel zeg ik u!
Woensdag 12 maart 2008 - 20u24
Sterk album, uitstekend live, prima single, .... Nick Cave in de hoogdagen va nzijn leven.
sidderino
Zondag 9 maart 2008 - 20u59
4 sterren en niks minder!! Sinds the lyre of orpheus niets meer zo genieel gehoord! En nu allemaal "thank you for the music".
Reageer ook